Afscheid Aart Wijnen

Printerversie
Gepubliceerd op: 23-01-2008 | Gewijzigd op: 21-11-2008

Aart Wijnen, die op 23 januari 2008 afscheid nam als voorzitter van de BAI.


 
© foto ©  gerard monté, 1 juli 2005.

Op woensdagavond 23 januari 2008 werd in een programma dat bestond uit een lezing over architectuur en muziek, door collega's, vrienden en relaties afscheid genomen van een Aart Wijnen als voorzitter van de BAI. De bijeenkomst speelde zich af in de Toonzaal.


Van linksboven: gastheer van de BAI die avond, collega Thomas Kemme, die de spreker inleidde.
Rechts boven: Sven Sterken van de Hogeschool voor Wetenschap en Kunst in Brussel geeft een lezing over architect-componist Iannis Xenakis. 
Links onder: schermopname van detrail uit lezing Sven Sterken o.a. over Pythagoras en de muziek.
Rechts onder: de Toonzaal tijdens de voordracht. 

foto's © gerard monté, 23 januari 2008.


Links boven: Ontwerp van Xenakis voor muziekstuk waarvan de relatie met de architectuur helder werd aangetoond. 
Rechts boven : Philipspaviljoen van Le Corbusier en Xenakis buitenkant en draadmodel [schermopname]. -
Links onder: Amusante toespraak van collega Ron Kuin.
Rechts onder: Cadeau vande BAI, in de stijl van Christo verpakt
.

Links boven: versierselen worden Aart Wijnen door Elly Brugman van de BAI omgehangen met de woorden BAI-bye. - 
Rechts boven: Het cadeau, een werk van Frans Beerends 'Het geharnaste Gezicht'.
Links onder: Wethouder Geert Snijders biedt namens de gemeente het boek over Jeroen Bosch aan.
Rechts onder: het kunstwerk Het Geharnaste Gezicht.

foto's © gerard monté, 23 januari 2008.

Thomas Kemme - lid van de Bai - leidde de spreker van deze Bai-lezing in. Dat was Sven Sterken van de Hogeschool voor Wetenschap en Kunst uit Brussel. De titel van diens lezing was Music as an Art of Space. Hij wees oa op Pythagoras die een wetmatigheid ontdekte in de lengte van de snaar en de toonhoogte. Sterken sprak vooral over de architect Iannis Xenakis die niet de standaard-notenbalk gebruikte maar de x- en y-as om zijn muziek te noteren. De tijdsduur zette hij uit op de x-as en de toonhoogte op de y-as. Het verglijden van de tonen levert lijnen op in de grafiekvorm. Deze vorm gebruikte hij ook in zijn architectuur-ontwerpen, b.v. voor het Philips-pavilioen uit 1958 dat hij samen met Le Corbusier ontwierp. 
In dat pavilioen zaten enorm veel luidsprekers zodat de bezoekers de muziek en de ruimte als eenheid konden ervaren. Sterken liet ook enkele fragmenten van de muziek van Xenakis horen en verklaarde de complexiteit ervan.

Ron Kuin van de Bai gaf in een humoristische lezing een aantal kenmerken van scheidend voorzitter Aart Wijnen. Hij noemde hem een visionair, een katalysator wiens enthousiasme je meteen meeneemt in welk project dan ook. Het begon met het Wensplan en met het boek De taal van de stad. Maar Den Bosch en de Bai werden te klein voor Aart en de stichting Janus (Joint Architectural Network for Urban Synergie) werd opgericht, met contacten naar de provincie, het ministerie van VROM en de TU in Eindhoven. En uiteindelijk ook het City Change Centre en de sessies van de Creatieve piramide. Daarnaast was hij ook nog directeur van het architectenbureau De twee snoeken.

Zijn megalomane trekjes moet ie toch wel in de gaten houden, na het Bai lijkt het Nai te gaan komen voor Nederland en dan het Wai (World Architectural Initiatif) en dat is misschien toch wel zorgwekkend. 
Kuin noemde Aart Wijnen niet alleen een bevlogen leider, maar ook een woordkunstenaar. Hij bestempelde een bevriende relatie als Herman van den Heuvel ooit tot "ayatollah van de Bossche monumententaliban", je moet het dus ook niet verbaal met hem aan de stok krijgen. En aan het Stimuleringsfonds schreef hij ooit een brief, na de zoveelste afwijzing, met teksten als "Ik heb er compleet tabak van", "De neerbuigende afwijzingen en adviezen van de commissie voor de lokale architectuurcentra komen me de neus uit. Ze komen op mij over als een mix van cultuurpauselijk geneuzel en ambtelijke willekeur". Volgens Kuin werd de subsidie hierna toch nog toegekend....

Aart Wijnen deed Kuin vanwege het project De vesting als corset, ook denken aan Christo en daarom stond er op het podium een ingepakt kunstwerk dat Aart mocht onthullen. Het bleek Het geharnaste gezicht te zijn een kunstwerk van Frans Beerends uit Den Bosch. 
Aart Wijnen gaat met zijn gezin in een huis aan de St. Jorisstraat wonen waarvoor hij met zijn vrouw Saskia zo'n 70.000 tegeltjes aan het bakken is. Voor haar was er een flinke bos bloemen. 

Wethouder Geert Snijders bood namens de gemeente het nieuwe standaardwerk over Jeroen Bosch aan. Elly Brugman, coördinatrice van de Bai, hing hem nog de versierselen voor een scheidend voorzitter om, witte handschoenen met daarop de tekst  Bai-bye.  
Nieuwe leiders
Michael Bol en Ron Kuin nemen het voorzitterschap over. In 2008 wordt de Bai weer actief met het thema voor 2008: De grenzen van de stad. Verder komt er weer een prijsvraag voor de Dag van de architectuur en een Nacht van de architectuur.
In een educatieproject met zo'n 1000 middelbare scholieren wordt een jongerenhotel voor aan de zuid-Willemsvaart ontworpen met een tentoonstelling in april. In de Verkadefabriek komen weer architectuurfilms (speelfilms waarin de architectuur een belangrijke rol speelt) en de lezingenreeks "Architectuur en ...." in de Toonzaal wordt voortgezet.
Er komen ook weer excursies naar andere steden en er komt een vervolg op het boek De taal van de stad. 

Een nieuw initiatief is de "archtectuurvisite", waarbij nieuwe gebouwen in de stad toegelicht worden door hun ontwerpers.
De Bai richt zich, behalve op de professionelen, ook op een brede groep van geïnteresseerden en zet daarmee de koers verder die indertijd is aangegeven door de oprichter van de Bai, Marius van den Wildenberg, het andere enfant-terrrible van de Bossche bouwscene, zoals Ron Kuin hem noemde.



Terug naar boven