2e klets van 2013 : Talenten kletsten er op los

Printerversie
Gepubliceerd op: 31-01-2013 | Gewijzigd op: 06-04-2013
Op de tweede editie van de kletsavonden 2013, die zich afspeelde in de Stallen van café De Smidse, traden woensdagavond 30 januari 2013 vijf kletsers aan: de Coolegems, Ruud van Dongen, Jolanda Valentijn, Luciën Teurlings en Hans Tervoort..
In de jury zaten flink wat ondernemers uit de Hinthamerstraat met Henk van Pelt en Laurent Bebber en verder Miranda van Lieshout.
De overige vier leden waren: Hanita Boogmans,  Ans Verstappen Jan Küper en Roger Schouten. 

In het notitieblokje van de jury begon het met het echtpaar Annie en Karel van Coolegem. Annie was er ooit verantwoordelijk voor dat Karel mee ging doen, maar nu heeft Karel er Annie bij betrokken. Ze hebben nog altijd een zoon thuis. Wanhopig werd hij als carnaval naderbij kwam en pa zijn klets thuis moest oefenen.
Zijn moeder deelde de wanhoop van haar zoon zoals dat alleen een moeder kan doen. Nu is er niemand meer die hem opvangt. Zijn ziel bezit hij zijn lijdzaamheid. Zoals dat ook de bewoners van de Maasboulevard doen. Jarenlang zagen zij alleen maar Karel al mompelend zijn hondje uitlaten, nu is er ook Annie nog bijgekomen.
De Coolegoms vormen een duo als Janus en Bet.
Als een rode draad passeerden in hun klets alle winnende liedjes van het Kwèkfestijn. Twintig jaar geleden was Karel ’s lied ‘Ge vuult aon alles det ut goed zit’ de schlager van het jaar. Na gisteren is daar niets aan veranderd. De rust in huize van Coolegem kan weer terugkeren.

Na Annie en Karel was het Ruud van Dongen die beslag legde op het podium van een vierkante meter. Binnen de Kletsavonden is hij altijd een soort mysterie guest. Heel lang duurfde het voordat de vraag werd opgelost of hij echt wel mee zou doen. Hij deed mee, hoewel het heel lang wel allemaal erg mysterieus bleef. 

Ofschoon Jolanda Valentijn, die na Ruud van Dongen aan de beurt was, twee jaar geleden deelnam aan de workshop voor kletsers, had ze er eigenlijk weinig te zoeken. Jolanda is een dochter van Jan Valentijn van de PPC, en dan krijg je het kletsen met de paplepel ingegeven, of niet natuurlijk en kom je niet verder dan luisteren.
Jolanda weet precies wat een kletsavond tot een Kletsavond maakt. Ze had zich laten overhalen door Jos van de Ven, ja die journalist van ´de krant´... . Jos had haar wijs gemaakt dat durskes veelal maar één keer meedoen, en dan een autobiografisch klets houden om het vervolgens voorgoed te laten afweten. Het is maar gedeeltelijk waar wat Jos haar vertelde. De 38-jarige geschiedenis van de Kletsavonden kent twintig durskes als solist en negen die maar een keer optraden. Het zou  toch jammer zijn als Jolanda in de toekomst het laat afweten, tenzij ze dit keer wint.... . 

De nummer vier van de avond was Luciën Teurlings. De vroegere minister van Protocol maakte in 2000 zijn debuut. Nu, dertien jaar later, liet hij zien het kletsen nog steeds niet verleerd te zijn.
Als Jan Trap-Netjes had hij de gewoonte om met alles en iedereen mee te lezen, zelfs bij Diederik Samson las hij mee. Als je dan die gewoonte hebt, kan een klets wel eens lang duren. Toch had Lucien overtuigingskracht genoeg om het publiek in zijn greep te houden. 

En als lest beste was Hans Tervoort aan de beurt. Hans debuteerde op 6 februari 1985, en was nu toe aan zijn 22e klets. Onnavolgbaar is Hans. Niet voor niets won hij al zes keer. En het hoeft ook niemand te verbazen als er een zevende keer zit aan te komen.
Hans was rayonhoofd in Oeteldonk, en dan speciaal in de Kruiskamp. In die kwaliteit was hij ook in de historie van het dorp gedoken, en had ontdekt dat in de jaren 1066,1338 en 1421 de optocht was gecancelled. In 1066 als gevolg van de komst van de Noormannen, in 1338 als de Hots Knots rit de voorkeur krijgt en in 1421 als ook Oeteldonk in de greep is van de Sint-Elisabethsvloed. Al met al een Kletsavond zoals een kletsavond bedoeld is. 

© Karel de Rooij
 



Terug naar boven