Vertrek van langst werkzame communicatieman Herman Loerakker

Printerversie
Gepubliceerd op: 31-10-2019 | Gewijzigd op: 04-11-2019
Vertrek van langst werkzame communicatieman Herman Loerakker

er 1 november 2019 stapt Herman Loerakker senior communicatiemedewerker bij de gemeente op vanwege pensionering. De pensioendatum valt later, want er liggen nogal wat vrije dagen in het verschiet. Loerakker, afkomstig van de gemeente Eindhoven, is al vanaf april 1986 werkzaam bij de gemeente op de afdeling Voorlichting, waar toen nog geen ‘bazen’ of hoofden* waren. Pas in 1986 werd de afdeling Communicatie opgezet waarvan Loerakker het hoofd werd. Maar na drie jaar zijn de voorlichters onder de sectordirecteuren [als een staffunctie] geplaatst. Op dat moment werd Herman Loerakker tot woordvoerder van de burgemeester gepromoveerd.
 
Zo staat de Bestuurscommunicatie Adviseur tot voor kort
nog bij de gemeente
's-Hertogenbosch
op zijn twitteraccount.

 


Rijtje 'overleefde' burgemeesters 
Door het functioneren over een betrekkelijk lange periode, en dus een lang tijdsbestek overlappend, maakte Loerakker vijf burgemeesters mee: Gerrit van de Ven, Ben van Zwieten, Don Burgers, Ton Rombouts en nog kort Jack Mikkers. Dat waren eerste burgers maar elk heel verschillend van karakter, postuur en aandachtspunten/ beleidszaken. Foto Herman Loerakker, officieel Bestuurscommunicatie Adviseur bij de gemeente ’s-Hertogenbosch, gaat met pensioen 

-Gerrit van de Ven [1969-1978] was een man van het verbinden en inspraak. Dat bleek al bij zijn inauguratie in de oude Statenzaal, waar de BuPo [Buiten parlementaire Oppositie] de ceremonie verstoorde. Door de nieuw benoemde burgervader werd dat tactisch opgelost. Het draaide om de grote sloopplannen in de stad. Van den Ven werd ook geconfronteerd met het opkomend kraakgeweld en ook nog door zware sociaal-maatschappelijke aspecten: woningnood, werkloosheid en de afbraak van de volksbuurten onder meer Hofstand, de Pijp en de Beurdsestraat- Weversplaats. Belangrijk in dit verband te noemen is dat Van de Ven in de Ridderstraat een voorlichtingswinkel opende.

-Diens opvolger  Ben van Zwieten [1978-1989] maakte deels ook deze zaken mee, maar ingrijpender voor de financiële positie van de stad, werd de Brabants Vastgoedaffaire, onder aanvoering van de projectontwikkelaar Jac Stienstra. Deze Rosmalenaar, in 1958 afkomstig uit Limburg, wilde in de noordelijke polders van de stad [op boerengrond] huizen bouwen en - wat nog meer tot een conflict leidde- een grootschalig winkelcentrum, wat nu als Soetelieve resteert, neerzetten. Tegenpool van Stienstra werd de vasthoudende wethouder voor Economische Zaken en Financiën Geert Verkuylen. Het drama kwam na twintig jaar juridische strijd tot een einde met een betaling van 80 miljoen gulden aan Stienstra, die feitelijk 220 miljoen had geëist. Min of meer vermaard in Van Zwietens dienstjaren was het 800- jarig bestaan van ’s-Hertogenbosch in 1985, een groots opgezet feest waarbij Van Zwieten vooral steun ondervond van het team van Hans van Schaik en van een capabele commissie Den Bosch 800 olv Gé Rovers. Na de tientallen jaren van KVP en CDA volgde onder Van Zwieten een periode waarin de PvdA vanaf 1978 tot en met 1994 met meer dan tien zetels in de raad vertegenwoordigd was. Concluderend waren dat de meest sterke jaren van het Bossche stadsbestuur.

Don Burgers: Na een interim periode onder leiding van PvdA-ster, oud-wethouder Joke van der Beek, verscheen de flamboyante Nijmeegse politie-inspecteur Don Burgers [1991-1996] ten tonele.
In zijn eerste maanden sloeg deze gemoedelijke, toegankelijke en vriendelijke man nogal wat flaters door het plaatsen van enkele discriminerende opmerking. Die haalden vaak de landelijke pers. Burgers, de laatste die het burgemeesterswoning op Peperstraat 10 heeft bewoond, maakte ook een slechte beurt bij de woonwagenbewoners aan de Vlijmenseweg die weer eens moesten inkrimpen. Maar de start was in maart 1991 met zijn snerende opmerking over het wangedrag van ‘bovenmodalen’ en buitenlanders, waarmee hij de Turken en Marokkanen bedoelde. Die kwalificeerde Burgers als drugsspuiters [NRC 14 januari 1991] en een andere misser was dat ‘’..er in het Veemarktkwartier maar één man is die steeds protesteert’ [Ruud Rottier, red. / De Telegraaf 15 maart 1991]. Daarover volgde een speciale raadsvergadering [dd. 18-03-1991] waarin zowel de PvdA, die was ‘Burgers uitlatingen beu’, als GroenLinks, die een motie [Eveline van Onck] indiende over het disfunctioneren van Burgers.

-Heel anders van kaliber, werd Ton Rombouts [1996-2017], een man met een grootnetwerk, bij CDA/Den Haag, bij het koningshuis en in de sportwereld NOC/NSF*. Aan diens relaties heeft de stad onder meer de Tour de France van 1996, het inhuldigen van de nationale sportkampioenen Olympische Spelen, die vanuit mvanuit Londen op het Stationsplein en de Jeroen Boschtentoonstelling te danken.

-Over kaliber gesproken Loerakker eindigt dus onder Jack Mikkers, die over de korte tijd van zijn burgemeesterschap zijn kwaliteiten, ambities en vooral welke specifieke aandachtspunten nog moet tonen. Gezien zijn stadse wandelingen, fietstochten en zijn muziekkeuze heeft Mikkers al vast getoond dat hij een man is van het Volk. In dit rijtje is er weinig aandacht geweest voor de vertrekkende ambtenaar.
Maar in dat spel was de communicatieman achter de schermen bezig, nauwelijks zichtbaar maar wel de adviserend en verbindend en daardoor onmisbare schakel tussen bestuur-de politiek en de burger.

*Overleefd Behalve vijf burgemeesters heeft Loerakker ook een aantal bazen/ hoofden overleefd, onder wie Hans Netten, Ronald Cramer ,René van de Sande, Ben Reinierse,  Bart Schouten en Bas Sturkenboom.

Terug naar boven