Joep Chappin ontvangt Moeder Truus Poffer.

Printerversie
Gepubliceerd op: 05-03-2003 | Gewijzigd op: 15-09-2016
Mogelijk een jaar te laat, -vorig jaar was er geen recipiënt, aldus Hans Bosmans- maar in ieder geval beter laat dan nooit ontving Joep Chappin op Aswoensdag naar traditie de Moeder Truus Poffer. Die toekenning valt de in Vught woonachtige Bosschenaar ten deel uit erkentelijk voor een breed scala van verdiensten. 
De onderscheiding, waarvan het origineel een zilveren door edelsmid Leo Lax gemaakte Poffer is, werd ingesteld door de familie Bosmans ter nagedachtenis aan Moeder Truus Bosmans. Deze grootmoeder van Hans Bosmans was voor de eerste leden van de- volgend jaar 77 jaar bestaande- hoffanfare der Amadeiro’s, een echte moeder die hen moreel en financieel steunde.
Jo Moors, voorzitter van De Kikvorschen, schetste die verdiensten van Chappin en noemde er slechts een aantal op: ’Duizendpoot Chappin, die nooit nee kan zeggen, bekleedt bij het Vughtse gilde en merendeels in Den Bosch tal van bestuursfuncties, onder meer bij Maritiem, politieplatform, Museum Slager, Koninklijke Harmonie en Stichting Nova Zembla. Joeps activiteiten liggen in de lijn van de doelstelling van de Stichting Moeder Truus Poffer,’ aldus Moors.

Cartoon van Cor Versteeg rond afscheid Chappin als directeur van Garagebedrijven  Van den Udenhout. Joep Chappin op de gildedag in 2007.
foto © gerard monté, 2 juli 2007

Bij gelegenheid van diens afscheid van Automobielbedrijf Van den Udenhout werd een Vriendenboek samengesteld over de algemeen-directeur Joep Chappin [Uitgave Bastion Oranje, januari 2000].
Links de cartoon die Cor Versteeg van Chappin maakte met zinspelingen op het bedrijf Van den Udenhout.

Chappin betrok in zijn dankspeech de vele vrijwilligers: ‘Zonder hun steun kun je niks beginnen.’ Omdat de animo bij de jeugd voor het vrijwilligerswerk wat afneemt deed Chappin een oproep aan de jongeren om tot dat werk toe te treden: ’Doe wat voor je stad, want er moeten mensen zijn die de smeerolie zijn bij het scheppen van een goed leefklimaat.’
Chappin noemde speciaal wijlen plebaan Gerrit van de Camp. mr. Hein Bergé was in 1982 de eerste die de zilveren Poffer kreeg uitgereikt.
Achtergronden
De instelling van de Moeder Truuspoffer dateert van kort na het overlijden van Truus Bosmans-Den Dunnen [1981] . De familie legde met deze onderscheiding voorgoed de naam en verdiensten van de meoder van De Kikvorschen vast. Truus Bosmans was door haar sociale instelling en hartelijkheid een vrouw die zich manifesteerde in de Bossche samenleving.
Het is opvallend bij deze toekenningen, dat- in tegenstelling tot de keuzes die de folklorevereniging Rond Janus & Bet maakt[e] de kandidaten gesetteld zijn, redelijk gevorderd in leeftijd en meestal een groot deel van hun carrière achter de rug hebben. Deze puur Bossche vereniging houdt elk jaar een Bosschenaar van 't jaar verkiezing. De Bosschenaren worden opgeroepen kandidaten in te dienen. 
Bij Janus & Bet is de leeftijd niet doorslaggevend en bepaalt mede 'het volk' de toekenning. Bij de folklorevereniging Janus & Bet' bevinden de kandidaten zich merendeels in een echelon dat niet zo hoog reikt als het milieu waaruit de familie Bosmans/De Kikvorschen haar selectie doet. Uit de historische achtergrond van De Kikvorschen/Bosmannen mag men verwachten dat in hun erkenning ook vaker de sociale kant van de maatschappij is vertegenwoordigd.
Uitzonderingen op deze selecties zijn de onderwijsmanager dr. Coen Free en plebaan van de Camp. Of de schrijfster wijlen Lea Smulders een uitzondering was, valt door de functies die wijlen echtgenoot TheoVerschuuren had, te betwijfelen. Het echtpaar was overigens ook verdienstelijk in het Rode Kruis en in het kerkelijk leven. 
Bij de gedecoreerden is ' het bestuur' enigszins [Van Zwieten/Burgers] vertegenwoordigd. Daarnaast vallen personen die zich verdienstelijk maakten in het zakenleven op, evenals zij die bij het organiseren van grootse Bossche evenementen een rol speelden. 
Bij buitenstaanders of nieuwkomers valt vaak te beluisteren dat het in Den Bosch om een kleine kring van organisaties en vrienden draait, maar dan wel in een selectief, mogelijk zelfs geselecteerd milieu/verband. Een soort 'ons kent ons gevoel', beslist minder populair dan de uitdrukking doet vermoeden.
Dat Joep Chappin een jaar na Aswoensdag 2002, toen er volgens Hans Bosmans geen kandidaat [recipiënt] voorhanden bleek, alsnog in 2003 de eer te beurt valt, roept enige vraagtekens op bij het systeem dat hier gehanteerd wordt. Chappin is reeds langer gepensioneerd en had ook vóór 2002 nagenoeg dezelfde staat van dienst als er na.
Al met al blijft de toekenning van de Poffer een privézaak.



Terug naar boven