12 mei: Dag van de verpleging

Printerversie
Gepubliceerd op: 12-05-2020 | Gewijzigd op: 12-05-2020
Diaken Mari van der Heijden [tevens verpleegkundige] richt vandaag -12 mei- een brief aan een oud chef van de psychiatrische verpleging op Voorburg de bekende Joke [Zwanikken-] Leenders*.

Vandaag 12 mei Die dag vierden wij vroeger in ons psychiatrische ziekenhuis Voorburg in Vught als een feestdag.

Joke Leenders*, de 'Chef'  maakte daar altijd gewag van. Zij stelt/ de het beroep van verpleegkundige centraal. Altijd met een warm hart voor de psychiatrie, die er in de gezondheidszorg altijd maar bekaaid vanaf kwam, als het om de centen ging. Helaas is dat nog niet veel anders. Er heeft in de psychiatrie en op andere plekken in de zorg een kaalslag plaatsgevonden. Onder de Coronadruk wil men alles weer wat herstellen.


 *Joke Zwanikken, toen nog Leenders die daar in 1961 begon, was laatstelijk Hoofd Verpleging [vrouwenkant] op Voorburg in Vught. 

Voor een herwaardering van de psychiatrie in Nederland, houd ik vandaag mijn pleidooi. Niet omdat ikzelf 30+ jaren als psychiatrisch verpleegkundige heb mogen werken, maar vooral opdat men de noodzaak meer ziet van extra "zorgplekken" voor hen, die geestelijk teveel aan hun lot worden overgelaten. Niet alles is met pillen te behandelen. Goede zorg voor elkaar komt uit het hart.

Marktwerking in de zorg.
'Afschaffen' dit ridicule systeem. Natuurlijk moet zorg betaalbaar blijven.Maar mensen helpen moet het doel zijn. En niet de winsten, de dividenduitkeringen of bonussen voor aandeelhouders van pillenfabrikanten.

Dag van de verpleging: 12 mei 
Deze speciale Dag maakt ons bewust dat goed leven begint met zorg voor elkaar. Het zit in ieder van ons. Die vaardigheid moeten we cultiveren. Hoe? Och, kijk eens naar Jezus van Nazareth. Die snapte het. En dan ben ik weer bij Joke Leenders. Twee soorten mensen zijn er zei ze: "Zij die het snappen en zij die het niet snappen". Het valt te bezien.
Proficiat verpleegkundigen en verzorgenden met jullie en met onze dag. Hulde aan allen, die zorgen voor elkaar, met hoofdletters in het hart schrijven. Gelovig of niet. Eén ding is zeker. Zorgen werkt, zolang het hart maar spreekt. '