Oudste Bosschenaar Jos Wijnant 105 jaar

Printerversie
Gepubliceerd op: 27-03-2007 Op dinsdag 27 maart 2007 is Jos Wijnant 105 jaar geworden. Daarmee is deze in Antwerpen, maar volgens de wet Nederlander, geboren bewoner van de Taling [vanaf 2004] de oudste Bosschenaar. Jos Wijnant vluchtte in 1914 [Eerste Wereldoorlog] naar Den Bosch, waar hij studeerde en in 1922 begon op de boekhoudafdeling van De Gruyter. Daarna was hij 37 jaar in dienst van de gemeente ’s-Hertogenbosch, laatstelijk als hoofd financiële zaken. In 1967 ging Wijnant met pensioen.
De jubilaris heeft vijf kinderen van wie Hans is overleden, 13 kleinkinderen en 18 achterkleinkinderen. De erudiete en reisbeluste Wijnant heeft over maatschappelijke aspecten en de politiek een uitgesproken mening. Toen hij 103 werd en een nieuwe bril nodig had, kreeg hij die bij Pearle gratis omdat door een kortingsactie, waarbij de leeftijd telde, er 100% van de prijs af ging. In een interview in het Brabants Dagblad zegt de 105-jarige die zondag een feestje houdt, dat oud worden leuk is, maar oud zijn niet, omdat je telkens een beetje inlevert.

foto's © paul kriele, 27 maart 2007. Genietend van zijn oude dag, Jos Wijnant in de Taling.

Goed bespraakt, goed van koppie en opgeruimd toont zich de 105-jarige in Antwerpen geboren, maar tot Bosschenaar gevormde 105-jarige bij het felicitatiebezoek van Bastion Oranje. Op zijn verjaardag werd ie om 9 uur al gewekt door enkele verpleegsters van de Taling, die voor hem op viool begeleid, een 'Lang zal hij leven' speelden en zongen. Ook de huismeester Jan van Keulen en bewoner Hein Berhitoe waren er al vroeg bij.

Elke morgen staat Jos Wijnant, die een groot deel van zijn leven op de Vliert [Ophoviuslaan] woonde, om half 8 op en dan wordt ie geholpen met douchen en aankleden. Dat kan ie door zijn leeftijd [verlamde arm] niet meer zelf.
Het eerste wat ie doet is zijn ontbijtje gebruiken en een kopje koffie drinken. 's Morgens komen er een paar gelijkgestemde vrienden, vertelt Wijnant, om bij te praten over ditjes en datjes, maar ook over politieke en maatschappelijke vraagstukken. Daarna begin ik pas met de krant.

In het appartementje in deTaling zijn ook enkele kinderen aanwezig, onder wie Wijnants oudste dochter Ria Robbers-Wijnant, de moeder van Rob, het enige kleinkind dat in het buitenland vertoeft [VS]. 'Daar zou ik graag naar toe willen, maar ik denk dat ik dat niet meer aan kan. Ouder worden is fijn, maar oud zijn gaat stukjes bij beetjes met inleveren gepaard,' vertelt de jubilaris die 's morgens al een brief met felicitaties van Hare Majesteit de koningin had ontvangen. Vanmiddag om 3 uur komt burgemeester Rombouts zijn felicitaties brengen.
Aan het slot van dit bezoek vertelt Wijnant dat ie zich op het ogenblik vermoeid voelt. 'Dat komt door de overweldigende gelukwensen van vanmorgen. Maar.. ik vind het fijn hoor,' zegt de altijd optimistische honderdplusser, die er patent uitziet. 'Als ik zo om me heen kijk en dan die 70-jarigen hoor klagen. Dan zeg ik maar : Je klaagt met gezonde benen.'


Terug naar boven