Sjack Verdonk: van opperman tot stadhuisbode/foto's afscheidsreceptie

Printerversie
Gepubliceerd op: 06-09-2018 | Gewijzigd op: 06-09-2018

Afscheidsreceptie van bode Sjack Verdonk in stadhuis op donderdag 6 september 2018.

Sjack Verdonk heeft drie burgemeesters 'gediend' Don Burgers, Ton Rombouts [l.] en kort Jack Mikkers [r.] .

foto © paul kriele, 6 september 2018.

....................................................,,..........




-Links boven: Burgemeester Jack Mikkers in gesprek met zoon Ricardo en schoondochter Ilse. .

-Rechts boven: Sjack ontvangt van oud-burgemeester Ton Rombouts een wollen FC Den Bosch sjaal. Rechts Sjacks echtgenote Annie.

-Hierboven: De receptie werd druk bezocht o.oa. ook door de pers onder wie Jos van de Ven [Brabants Dagblad] en de oud wethouders onder wie Hans Dona, Bert Pauli en Geert Snijders en vele politici. 

-Rechts:Oud D66 wethouder Peter Claessen.  Ben van Herpen links naast mevrouw van de Bergh van voorheen banketbakkerij t Kupke.



foto's © paul kriele, 6 september 2018.

Lied van de bodes door Sjacks baas Francois Libregts gecomponeerd

Over de camping in Zeeland.. [fragment]
Sjack kan met zijn Annie voortaan alle dagen gezellig naar de camping toe.
Na zijn pensionering is hij heel ontspannen en is hij ook niet meer moe.
Op de camping aangekomen is het gras gemaaid, staat de tent er tip top bij.
Dan pakt ie gauw een biertje en een lekker kaasje, want ook daarvan wordt Sjack blij.

Fragment uit toespraak Libregts

Dat je als straten maker begon en werkte in weer en wind,  en letterlijk op je knieën hebt zitten werken, 
daar ben je elke dag nog dankbaar voor. Je zette dat af tegen het werk dat je als bode later had in het volle besef hoe goed je het in het stadhuis had. Veel collega's zouden zo ook eens die ervaring moeten hebben doorgemaakt. Dan weten ze wat werken is.'

Als bode voelde je je als een vis in het water. Het werk deed je met plezier. Op je best was je als het echt druk was. Arbeidsvreugde putte je uit het goed laten verlopen van de dag, zeker als je problemen achter de schermen wist op te lossen zonder dat daar anderen iets van in de gaten hadden'.



Sjack en Annie Verdonk temidden
van twee [voormalig] burgemeesters
Ton Rombouts en Jack Mikkers
.

foto © paul kriele, 6 september 2018.
.....................................................................................


Interview met Sjack Verdonk ivm pensionering

Sjack Verdonk [*1952] begon als stratenmaker en eindigt officieel per 7 november 2018 als bode van het stadhuis.


Een begin tussen LTS-ers en een afzwaaien  tussen burgemeesters.  Sjack heeft er drie meegemaakt:  Don Burgers,  Ton Rombouts, en Jack Mikkers. Van Rombouts heef  hij nog het meeste geleerd. In die 27 jaar is hij de man geworden met   veel levenservaring, die ook nog  op de zijlijn van een ambtelijke organisatie veel wijsheden heeft opgedaan.

En denk niet dat vanuit zijn positie er veel kritiek wordt rondgestrooid. Daar waar de pen van de journalist wat te royaal werd moesten de alinea’s er uit….

De bode in driedelig pak is vol lof over de mensen met wie hij heeft gewerkt of die hij dagelijks tegen kwam. Elke dag ging hij met plezier naar zijn werk. Sjack heeft in die kwart eeuw een rugzak vol mensenkennis opgedaan.  Maar ook al heeft hij zoveel kennis opgedaan,  in de bodekamer is het adagium horen zien en zwijgen.

Sjack Verdonk [*1952] ging  op zijn veertiende, na een studie meubelmaker aan  de LTS, werken.

Op veertienjarige leeftijd -in 1966 begon hij bij Bracona. In de loop der jaren wisselend, bij Hollandia,  Lambooij, De  Gruyter en in 1978 opperman bijde stratenmakers. In 1974 is hij getrouwd. En in 1985 begon hij bij de gemeente, eerst als reprograveur en vanaf 1991 als bode. ‘Sjack was wel de meest Bourgondische’, roepen zijn collega’s er achteraan.

foto © paul kriele,  11 april 2018.
..............................................


Fourniturenmagazijn Door zijn vader kreeg Sjack zijn eerste baantje bij Bracona op de Sportlaan. Het was noodzaak voor hem. ‘Ik had er net een opleiding tot meubelmaker opzitten en moest mijn tijd  volmaken. Maar mijn vrienden, meest marktkooplui, werkten al en hadden veel meer zakgeld dan ik. Dus dankzij mijn vader kwam ik daar maar ik had al gezien dat daar een stel leuke meiden werkten…’.  Als veertienjarige knaap werd hij werd beheerder van het fourniturenmagazijn. Maar na twee jaar hield hij het er al voor gezien.

Lambooij en De Gruyter Daarna komt er een reeks van werkgevers langs: Hollandia, Lambooy-Klundert, De Gruyter op ‘de jam’.  ' Tja, ik heb van alles gedaan.  Als je als ongeschoold werkman in die tijd echt wilde werken kon je zo ergens beginnen.  

Stratenmaker 'Doordat mijn vader Tieske van Iersel’ van de stratenmakers van de gemeente kende, kwam ik in 1978 bij de leerlingenploeg van de stratenmakers terecht. Bart Frensen en Willy Gartner waren mijn leermeesters. De gemeente had toen- bij uitzondering - nog een eigen ‘Leerschool Stratenmakers’. Je werkte er van zeven ’s morgens tot  vier uur ’s middags. Dat deed je puur voor het geld’.

Reprogaveur, bode  Sjack begon in 1985 als reprograveur bij de TD van Gemeente Werken.  Dat wil zeggen kopiëren van tekeningen, drukwerk en archiefstukken. Stukken van de afdeling Plantsoenen, Landmeting en Stadsontwikkeling, die daar zaten. Bij de registratuur deed ik werk voor  het wagenpark en de barakken van de scholen.  Mijn collega’s waren Herman Suys en Jan Verhagen, in de rang van referendaris. Dat was mijn leiding gevende.   Ik heb daar een mooie tijd gehad, totdat je gaat zien wat er zich in zo’n organisatie allemaal afspeelt.

Door mijn heen en weer verkeer van en naar het stadhuis merkte ik al dat de bodes  drie schalen hoger zaten  dan ik.. Op een keer stap ik de bodekamer binnen en zeg:  Jongens, kunnen jullie hier een bode gebruiken?’ Dat was in op 1 april 1991

Drie burgemeesters overleefd Het verhaal gaat van links naar rechts. Maar zijn kennis van vier opeenvolgende burgemeesters is uiteraard interessant. Dat begon met Don Burgers.Sjack: ’Je kunt zeggen van die man wat je wilt. Ik heb Don echt leren kennen. Het was een echte mensenmens. Hij gunde je van alles’.  Dat onderstreept Sjack met meerdere voorbeelden. 'Don was voor de bodes een  prima man.’

Kathedraal  bron van inspiratie Op een moment in het gesprek zitten we dicht op het geloof, zeker als Sjack zijn interesse voor ‘de kathedraal’ noemt en aan geeft dat hij na zijn operatie, op zijn woensdagse wandeling de Willibrordkerk in Maaspoort binnenloopt. ‘Da’s tóch dichtbij huis,’ zegt hij bijna vergoeilijkend .‘Of ik pak mijn snorfiets en rijdt al om acht uur naar de Sint Jan. Dat komt goed uit, want de nieuwe bisschop doet al om half negen de mis.

Tja, dat doet wel iets met me. Voor mij is die kathedraal  een grote uitlaatklep. Daar komt alles wat in me zit langs. En als ik weer buiten sta voel ik me goed.
Toen ik nog tiener was schaamde ik me om naar de kerk te gaan. We zijn zo opgevoed. 
Naar gelang je leeftijd doe je je eigen zin. En daarna komt dat ‘gelovige’ in je weer terug. Ik kan er veel in kwijt’.

Ton Rombouts  Over Ton Rombouts is Sjack lovend. ‘Nou ik bedoel op menselijk vlak’.  Sjack gaat terug naar maart 2014  toen hij thuis van een trapje was gevallen en een gecompliceerde beenbreuk had opgelopen. De secretaresse van de burger meldt dat mijnheer Rombouts  op bezoek wil komen. 'Nou dat is me toch een gezellig  uurtje geworden en een humor dat die man heeft. Hij staat ook altijd voor je klaar.

Ik heb Rombouts van het begin af aan meegemaakt. Die man heeft iets met me gedaan. Zijn werkwijze, die heeft me gevormd, dat je dingen vlekkeloos wilt doen’.

Jack Mikkers was na Rombouts wel effe wennen, zo blijkt. ‘Ja, Mikkers is een heel ander persoon. Het is een burger die gemakkelijk de bodekamer binnenloopt of bijv. dingen doet vanuit zichzelf’’ . 


Sjack Verdonk was wel een van
de  stemmingmakers in het stadhuis.


foto © paul kriele, 11 april 2018.
.................................................................................



Zijn afscheid /zijn hobby’s ‘Tja, ik heb in die jaren veel bij geleerd. Zo van hoe je mensen bekijkt. Ik ben dankbaar dat ik deze baan heb mogen vervullen. Je bent een spin in het web,’ zeggen een paar collega’s die bij het gesprek aanwezig waren. ‘Een duizendpoot. Niemand – behalve mijn collega’s- weet feitelijk wat die baan inhoudt.

We hebben de jaren zeventig meegemaakt. Interne Zaken lag toen op sterven na dood. Met een reorganisatie kwam in plaats van Facilitaire Zaken Interne Zaken. Dat was een mooie tijd met Hans van Schaik en René van der Sande. Maar tegenwoordig gaat het allemaal over veel teveel schijven. Door de opzet van Kabinetszaken zaten we toentertijd veel dichter bij elkaar. 

Niettemin, ik ben altijd met plezier naar mijn werk gegaan. Met iedereen had ik een prettig contact, of het de wethouder was, of de secretaris, of secretaressen, of wie dan ook, het was erg gemoedelijk onder elkaar. Ik zal best wel bepaalde dingen gaan missen. Maar het komt toch een keer op je af. Dat weet je van tevoren. Maar ik kijk er heel tevreden op terug.

Wat ga ik doen? Ik verveel me nooit. Er zijn zoveel herinneringen aan wat wij hebben mee gemaakt'. 
Jack nam vaak deel aan marathons. Dat was zijn grootste hobby. Die in Apeldoorn, twee maal Rotterdam, Den Bosch in 1985 bij 800 jaar stad. Hij Iiep ze eens in 3 uur en 17 minuten. Het wereldrecord staat op 2 uur en 3 minuten. Ontelbaar waren de halve marathons. Daar nam ik ook de kinderen mee. Het leuke was de nazit’, die Jack ‘de derde helft’ noemt.

‘Het liefst ga ik er met de caravan op uit. Onze vaste stek is ‘Ons Buiten’ bij Oost-Kapelle,  fietsen, terrasje pikken, trimmen en wandelen. We voelen ons  heerlijk op het mooiste strand van Nederland. Daar komen we al 27 jaar. Maar tussendoor ga ik wel even naar huis om de Bossche lucht nog eens op te snuiven….’.

Afscheid
Sjack, die officieel per 7 november 2018 met pensioen gaat, houdt donderdag 6 september 2018 een afscheid in het stadhuis.


===============
De bodes van het stadhuis
In Sjacks verhaal komt een hele rits bodes langs. Uit de tijd dat hij als reprograveur gedetacheerd was bij de Technische Dienst van Gemeente Werken in de Pastoor de Kroonstraat : Jan Verhoeven, Karel van Gestel, chauffeur Wim Schut, Johan Kuipers en Huub Spoor.
En de collega’s van bij Gemeente Werken: Peter Krijgh, Frans van Rossum en Wim Leenders. En in het stadhuis: Sanjai Bihari, Sjonnie Cayaux, Wim Schut, Walter Derksen en Karel Portier.
 



Terug naar boven