Nieuwscafé: Addy van den Krommenacker vertelt zijn levensloop

Printerversie
Gepubliceerd op: 05-04-2016 | Gewijzigd op: 05-04-2016
Eindelijk was het de redactie van Nieuwscafé gelukt om de couturier Addy van den Krommenacker naar de Verkadefabriek te halen om er zijn levenaloop te vertellen. Presentator Theo van der Zande kreeg dat niet eerder gedaan omdat er telkens wat tussen kwam en Addy het steeds te druk had.
Aanleiding was in ieder geval Addy's modeshow op 12 maart in TheateradParade, waar hij voor de tweede keer in zijn leven een show hield. Daar toonde de modeman enkele modellen die geïnspireerd waren op Jeroen Bosch' Tuin der Lusten. Ook vanavond toonden twee modellen enkele japonnen daar uit.
Hemelsblauwe japonnen met als thema 'Heaven'  en met wat meer in het wit, de natuur en dieren voorstellend.
Theo van der Zande: 'Je hebt van Bosch echt Addy van den Krommenacker gemaakt. Maar hel en verdoemis is er niet bij.... Addy heeft een missie vrouwen nog mooier maken dan ze zijn..'

Presentator Theo van der Zande bevraagt Addy
van den Krommenacker naar zijn levenloop en naar zijn werk.


foto © paul kriele, 4 april 2016.

Meestal op een zondag dan vliegt Addy voor een modeshow of bezoek aan de clientèle en om er te werken [bijv.  modellen tekenen] naar Milaan. Italië is zijn geliefde plek. Dat geeft hem ruste en inspiratie.
De eerste dag van aankomst besteedt hij aan het plannen van zijn werkzaamheden[mijn raedy to wear] en het voorbereiden van klantenkontakten. Addy heeft er drie ateliers die voor hem werken en hij gaat er eerst stoffenfabrikanten langs.
Vraag van ThvdZ: Hoe liggen jouw prijzen?' AvdK: 'In mijn geval bij de prêt à porter van € 400 tot zo iets € 700.'

'Het liefst werk ik in rust aan een pasta voor me en achter mijn laptop. Als er tijd over is -; ...niet werken doe ik nooit.'-rijd ik naar het Comomeer om daar in rust van Italië te genieten. Ik houd van rust en het alleen zijn. 
Italië versus Nederland
ThvdZ:  'Waarom Italië?' AvdK: 'Daar heerst een veel betere werkomegving, er zijn hele goeie naaisters. In Italië vind ik er alles:  Ze begriipen het méeier,  ze tonen veel respect en ze behandelen je met zorg en vakmanschap. Ik ben blij dat ik tussen twee werelden leef.  In Nederland zijn ze anders, wat nuchterder. Er is een groot verschil. In Italië kom ik al heel lang. Ik heb er tijdrn meegemaakt dat ze me veel beloofden en uren met me praatten. Veel gepraat maar er kwam niks van. In Nederland zijn ze veel duidelijker en pakken door. ThvdA: Dat is vaak schakelen van de Bosschre nuchterheid naar de Italiaanse flair. ' AvdK:' Ik heb niet meer dat ik me er aan erger..'

Kindertijd en jeugd
Ik ben op Paaszaterdag [8 april 1950] geboren. Op mijn geboortekaartje staat:
De Engeltjes hebben ons bedacht en ons een  kindeke gebracht, zijn naam is Addy.  'Addy, dat is toch een mooie naam voor een Udense..?
Mijn vader Broer was huisschilder en moeder Leentje had een soort bazaar met sigaretten, behang en huishoudelijke artikelen. Het was een goede middenstandsfamilie. Ze waren altijd bezig en ik was altijd in huis. En altijd stonden overal de deuren open. Daar had ik als kind een gruwelijke hekel aan. Steeds liep ik de deuren dicht te doen..

Als jongen al dacht ik: Ik ben heel anders dan de anderen. Dat vonden mijn twee zusjes en drie broers ook wel aan. 
Ik had veel fantasieën. Ik tekende ook al veel. Toen kwamen er al prinsesjes langs, die liepen over podia en op het toneel.  Tja, ik was erg op mezelf. Ik moest het alleen looien, dacht ik bij me zelf, maar ik blijf zeker niet in Uden. En ik was gek op kunstschaatsen. Dat zag ik graag op tv en daar deed ik dan verslag van in mezelf.  
Mijn ouders zagen me als priester.- Ik was al misdienaar. - Dat gebeurde in een katholiek Brabants gezin met meerdere kinderen. Toen ben ik naar het seminarie van de Kruisheren in Uden gegaan. Maar ik had last van wierook. Onder de mis bij het overbrengen van het Evangelieboek naar de andere kant van het altaar, viel ik halverwege flauw.  Dus dat priester worden werd niks.

Daarop ging ik naar de Mulo. Ik zette me er toe hard te gaan studeren, want ik wilde de eerste van de klas worden'.
ThvdZ: 'Dus je kreeg bravour..? AvdK: 'Ja, maar toen kwam er mijn voorliefde voor zang om de hoek kijken. Dat creatieve en levenslustige, dat  had de rector van het seminarie ook al gezien. Die zei op een gegeven dag: ' Addy is hier niet geschikt voor..'. 
Toen werd ik op de Mulo gevraagd als zanger voor de band The Square. Cilla Black wasmijn favouriet. Zingen en mode, dat zat er al vanaf mijn jeugd in. The Square kun je vergelijken met een soort Bee Gees.  Maar die muziek dat ging ten koste van mijn studie. Ik nam ook al deel aan talentenjachten.
Er  was intussen al een scout uit Den Haag op ons afgekomen. Die zag voor mij een muziekcarrière in het vooruitzicht .. Maar ik kreeg last van mijn stem.'

Bossche Tik Tak  boetiek
ThvdZ.: 'Eerst die wierook, toen die stem. Dan bleef alleen nog de muziek over..
AvdK:'Tja. Toen volgde er een downperiode. Ik sloot me op, dacht veel na wat er mij zo gepasseerd was..  Het was een zware slag voor me, terwijl die jongens van de band doorgingen..

Ik had al wel weer een baantje gevonden bij een uitzendbureau. Ik dacht, ik moet geen vast werk, dan kan ik er altijd weer van af... Dat was bij Bergoss op de metrageafdeling.
In die tijd  maakte mijn zus Wilma me attent op een baantje in Den Bosch. Van Uden naar Den Bosch! Dat was wat. 
Ik kon bij de Tik Tak boetiek van Frits van der Ven in de Verwersstraat als winkelhulp komen werken.
Het sollicitatiegesprek verliep bij Bernadette van Gelder- van der Ven. Die zag wel wat in me. Ik begon op de -toen nog -vrijdagse koopavond en als zaterdaghulp. Dat was in 1970.
Het enige dat ik moest afleren was : 'ons moeder en ons huis en ons dit en dat. En ik mocht geen tomatensoep meer eten ...
In die boetiek die heel modern was voor die tijd, kreeg ik een eigen afdeling. Je kon het maken zoals je het zelf wilde.
Toen kwam in 1972 de inkoop. Dat was een heel nieuwe wereld. Daar kun je je eigen talenten ontdekken.

Addy van den Krommenacker aan
de praattafel bij presentator
Theo van der Zande van het Brabants Dagblad.

foto © paul kriele, 4 april 2016.
 

Nog een lange weg te gaan..
Maar de stap naar de roem, waar presentator Van der Zande door de actualiteit rond Jeroen Bosch, zo graag naar toe wilde, doemde pas vanaf 2000 op. Want Addy’s levensverhaal is, dit tot teleurstelling van de programmeur van Nieuwscafé Van der Zande, niet in een kwartiertje te vangen.
De modeman eiste zijn tijd op, waardoor het programma uitliep en Addy voor zijn te showen op Jeroen Bosch geïnspireerde creaties maar beperkt tijd kreeg. Op het eind van deze voorjaarseditie van Nieuwscafé kreeg hij alsnog enkele minuten voor een toegift..

Vervolg Addy's loopbaan  in de mode
De tijd van de Tik Tak boetiek. De inkoopervaringen.
'Eerst was het nog de Duitse tijd met bezoeken aan de modebeurs van München. Daarop volgde Londen en toen pas kwam Parijs als modestad in beeld.
In 1980 nam ik met een vriend [Wijnand Scholten,red.] de zaak over.
Na tien jaar begon ik met het inkopen  Die heb ik naar Nederland gehaald. Ik werd steeds creatiever, een eigenschap die door dat inkopen bevredigd werd.  De zaak en de mode werd geupgraded. Ik heb de toen nog hier minder bekende merken naar Nederland gehaald, waaronder Dolce & Cabbana, Calvin Klein en Gianni Versace.

Shows en modeontwerpen?  vraagt ThvdZande, die onderhand graag naar de actuele periode van Jeroen Bosch wil, hem. AvdK.: 'Dat was pas rond 2000. Daar tussendoor ligt nog een hele periode,
Er zit nog een midlifecrisis tussen, waarin ik me afvroeg waar ben ik mee bezig? Wat heb bereikt?
Ik ging op reis om tot bezinning te komen. Toen ik weer thuis kwam pakte ik de draad weer op. Het is wat het is, zei ik bij mezelf. Ik heb het losgelaten.
Toen zette ik de stap naar wat ik nu heb bereikt: Dat kwam omdat ik in Italië iemand tegen was gekomen die me zei: 'Je kunt het zelf. Dat was in 1999. Op die instigatie ben ik mijn eigen modewinkel in de Verwersstraat hoek Beurdsestraat begonnen.'

Links: Hemelsblauw 'Heaven' en
de  wit getinte japon met
dierenfiguren, afgeleid van de Tuin der Lusten.
foto's © paul kriele, 4 april 2016.

'Het Jeroen Boschjaar sprak me aan. Ik ben een Bosschenaar geworden, ik houd van mijn stad en voel het als modeman ook aan om er iets mee te doen. Het Noordbrabants Museum benaderde me voor het maken van sjawls. Ik vond het eerst te zwaar te religieus. Het is niet iets van Addy. Toen kwam ik op de idee van de Tuin der Lusten. Dat is toch een creatie gericht op Bosch.'
Daarop toont Addy met twee modellen zijn fantasieën over Bosch die tot uiting komen in  een Hemelsblauwe japon met als thema 'Heaven' en een in wat meer wit getinte uitvoering, de natuur en dieren voorstellend.
Theo van der Zande: 'Je hebt van Bosch echt Addy van den Krommenacker gemaakt. Maar hel en verdoemis is er niet bij.... Addy heeft een missie vrouwen nog mooier maken dan ze zijn.'

Na afloop van het reguliere programma van Nieuwscafé kreeg
de breedsprakerige Addy alsnog gelegenheid om nog enkele van zijn creaties te tonen. Zijn aandeel in deze 'show' werd met een aanhoudend applaus beloond.

Terug naar boven