Pleidooi van commissaris WimvdDonk voor zelfstandig Brabant

Printerversie
Gepubliceerd op: 07-01-2013 'We laten ons niet opdelen,' zei Commisssaris Wim van de Donk onder meer in Tilburg.
De commissaris van de Koningin benutte zijn nieuwjaarsrede, die hij op 4 januari 2013 voor de Kamer van Koophandel in Tilburg hield, om nog eens de kracht, het innovatieve vermogen [ vrije tijdseconomie] en de zelfstandigheid van de provincie Noord-Brabant te onderstrepen.

Daarom begon de commissaris uiteraard met allen een gelukkig 2013 toe te wensen. Het jaar, waarin het Koninkrijk der Nederlanden 200 jaar bestaat.

17 jaar na 1813, gebruikte Verdonk in zijn historische terugblik als bruggetje naar een pleidooi voor het behoud van de status van de provincie. ‘Want in 1830 is die opdeling, de splitsing van de Brabantse provincies, ook al eens gebeurd,’ aldus van de Donk veelzeggend.





Commissaris van de Koningin Wim van de Donk: 'We laten ons niet opdelen.
'

foto © paul kriele, 12 oktober 2012.

‘Want met het verdedigen van onze regionale identiteit en autonomie verdedigen wij een bepaald idee van economie en de mogelijkheid van een menselijke en daarom zo innovatieve en krachtige meso-economie*. Brabant is een sterk merk, meer dan een administratieve eenheid !’, aldus Van de Donk. ‘Op dat niveau krijgt onze economie in de toekomst haar kansen.’
Waarop ook nog eens de sterke kanten van de provincie werden genoemd, zoals ‘… een ambitieuze provincie, ambitieuze steden, familiebedrijven die-op de lange termijn-  investeren, en de onderlinge samenwerking. Dat is het kapitaal van Brabant.’
De commissaris vertaalde crisis met apocalyps, de omslag naar een nieuwe tijd, het perspectief op een nieuw begin. Zoals dat ook na 1813 gold. Dat was een tijd van onzekerheid, spanning en vernieuwing !,’ spak Van de Donk die de vernieuwingen van toen, zoals de grondwet, Kamers van Koophandel en een Centrale Bank als voorbeeld stelde
Sinds die tijd heef Brabant een stormachtige ontwikkeling doorgemaakt.
Tot slot bekritiseerde de commissaris het overmatig centralisme van het Rijk,
Zoals schaalvergroting en het centraliseren van bevoegdheden. Dat leidt tot dt problemen, zoals we die nu in Zuid-Europese landen kennen.
De Randstedelijke tekentafels zijn een gevaar voor wat wij hier samen opbouwen en voor ons soort van economie.!’

*Meso economie is het niveau van de concrete regio waarin ondernemingen zijn ingebed in netwerken van onderling vertrouwen, in een regionale arbeidsmarkt die warme verbindingen onderhoudt met instellingen voor onderwijs en onderzoek.


Terug naar boven