Miessen, Jac van der / makelaar

Printerversie
Gepubliceerd op: 11-07-2007 | Gewijzigd op: 07-11-2010
>>>>Alsnog muur rond St.Jozephstraat 11,  30 augustus 2010
Levensloop Jacques van der Miessen
Politicus in clinch met gemeente en buurman

Onroerend goed
'Het Plantsoen' aangetast
affaires van Van der Miessen in de politiek en privé
a. 1e affaire rond Boumij tav l ichtreclame
b. 2e affaire als polticus en als makelaar 1987
c. 3e affaire burenruzie met Jan van der Eerden [1975-1990]
d. 4e affare over eigen aanbouw aan huis [1991-februari1992]
Reactie Jacques van der Miessen op deze pagina [zonder nog de affaires]
St. Josephstraat 11: pa koopt huis voor dochter
VdMiessens reactie op Creatieve Piramide [zitting van 28 november 2007] op pagina Zuid-Wvaart
Reactie lezer op vdMiessens voorstel demping Zuid Willemsvaart
-------------------------
Jacobus, Josephus, Antonius, Maria- roepnaam Jacques- van der Miessen.
Geboren in 's-Hertogenbosch, 2 april 1943.
Gehuwd met Wilhelmina Isidora Maria van Dijk [*Boxtel, 15 december 1942].
Hun dochter beheert het snoepwinkeltje De Suikeroom, een historisch pand van de Stichting De Keyzer op de hoek Dode Nieuwstraat/1e Korenstraatje. Dat opvallende pand is gebouwd in de stijl van [architect] Vingboom wat de daklijst zo markant maakt.

Het hoekhuis Verwersstraat/Beurdsestraat.

foto © paul kriele, 16 juli 2009.

In de jaren tachtig tot begin negentig was Jacques van der Miessen raadslid voor het CDA in de Bossche gemeenteraad en was hij ook lid van het kerkbestuur van de St. Jan.
Van der Miessen staat erom bekend dat ie zijn nek uit steekt, maar dat is vaak uit eigen belang, laten intimi die met hem hebben samengewerkt weten. Zijn vooruitstrevendheid daarin kwam niet altijd de coöperatieve samenwerking ten goede. Dat geldt zowel voor de CDA-fractie als voor het kerkbestuur.

beëdigd makelaar....
Jacques was enig directeur van Boumij, gevestigd op de Hekellaan. Tot voor kort [voorjaar 2002] stond hij met compagnon Eric van Houtem aan de leiding.
Van der Miessen verkocht in het voorjaar van 2002 de helft van de aandelen. Je zou hem nu nog mede-directeur kunnen noemen.
Van der Miessen zelf ontkent dat hij uit de directie is gestapt en dat Van Houtum de leiding heeft overgenomen. 
voorgeschiedenis
Jacques is getrouwd met Wilhelmien die geparenteerd is aan het bankiersgeslacht van Dijk. Haar vader Nol van Dijk is een broer van Hans die directeur was, aanvankelijk bij Lentjes & Drossaerts, later F.van Lanschot bankiers.
Zij 'bracht het geld binnen..' , zoals de volksmond zegt. Want Jacques kan dan nu wel bekend staan als makelaar én hij is de oprichter van Boumij Vastgoed, maar dat was nog in de tijd dat ie geen beëdigd makelaar was. 


Het voormalige kantoor van Boumij Vastgoed aan de Jan Heinstraat/hoek Zuid-Willemsvaart. 

foto© paul kriele, 11 juli 2007.

Vereniging van –beëdigd-makelaars
Om zijn reputatie in dit vak te bestendigen richtte Van der Miessen in maart 1987 een vereniging van makelaars op. Van die vereniging: de Orde van Onroerend Goed Adviseurs mochten alleen beëdigd makelaars lid worden. Van het verenigingsbestuur werd P. Snoeren de penningmeester en Jacques van der Miessen zelf de voorzitter. Hoewel kwaadsprekers zeggen dat er maar één lid was, laat Van der Miessen blijken dat er zeven directeuren van onroerend goedbureaus zijn aangesloten.

Boumij Vastgoed hield aanvankelijk kantoor in de Jan Heinsstraat maar verhuisde eind jaren negentig naar de als woonstraat bekende Hekellaan. Het was de voormalige villa van de stichting 'Mensen in Nood' . Kort voordien werd eerst het uitdeiende Mensen in Nood nagenoeg door de gemeente weggepest [ze mocht er niet meer uitbreiden] om vervolgens plaats te maken voor een makelaarskantoor...
Uit het dossier Van der Miessen blijkt de eigenzinnigheid van deze zakenman die zowel met zijn buurman Van der Eerden, af en toe met de gemeente en dan weer met zijn eigen CDA-fractie in onmin lag.

'Het Plantsoen' aangetast
'Het Plantsoen' was een sjieke wijk die op de plek kwam van het voormalige St. Jacobskerkhof. Die wijk, gelegen rond de oude- middel eeuwse- St. Jacobskerk, werd in de jaren 30 als eerste Bossche buurt gesaneerd. In die oude volksbuurt, op de plek ook van warmoezerijen en groentetuinen kwamen tientallen villa's en herenhuizen te staan. In de jaren 90 kon van der Miessen het kantoorpand van Mensen in Nood kopen en bekleedde de gevels met borden met schreeuwende teksten over te koop staande panden. Als politicus zal van der Miessen zich fel verzet hebben tegen de verloedering van welke sjieke woonbuurt dan ook. Maar wanneer het in zijn straatje past, kan er veel, heel veel.

Het kantoor van Boumij Vastgoed aan de Hekellaan waar een woning/praktijk is ingenomen door kantoren. 

foto © paul kriele, 11 juli 2007.
 

Politicus in de clinch met de gemeente Den Bosch
1e Affaire Boumij
Uit de tijd dat Boumij nog in de Jan Heinsstraat kantoor hield dateert de ruzie om de illegale lichtreclame die aan het pand was opgehangen.
De gemeente keurde dat reclamebord met neonverlichting af.
Nadat het toenmalig raadslid Van der Miessen bezwaar had gemaakt tegen die afwijzing stelt de gemeente in april 1989 bestuursdwang in om het bord weg te kunnen halen.
Ook al was Van der Miessen raadslid hem was het bericht ontgaan dat de gemeente bestuursdwang zou gaan toepassen…. 

 2e Affaire: onwetend raadslid
In 1987 kiijgt CDA-raadslid Van der Miessen van een collega-raadslid het verwijt dat hij twee petten draagt. Van der Miessen heeft in augustus 1987 bemiddeld voor twee Bossche inwoners over aankoop van een pand in de Henriëttewaard.
Voor datzelfde pand heeft ook de gemeente Den Bosch belangstelling.Van der Miessen zegt niet op de hoogte te zijn geweest en verontschuldigt zich met een papieren alibi. 
Van Heumen die de kwetsbare positie van fractiegenoot erkent- ervaart de kritiek op zijn fractiegenoot als ‘….een ernstige waarschuwing die zwaar is opgevat..’. De fractievoorzitter laat ook blijken dat Van der Miessen zich al meer aan dit soort praktijken schuldig heeft gemaakt.

Opvallend voor de houding van deze persoon in kwestie was toen, dat hij de gemeente ‘onbehoorlijk handelen’ verwijt ….Een verwijt dat door de voorzitter van de eigen fractie- Van Heumen- ten stelligste wordt ontkend.
Maar de kritiek op Van der Miessen luidt dat van hem in deze zaak verwacht wordt dat hij de belangen van de gemeente behartigt.

3e Affaire: Burenruzie
De burenruzie tussen met Jan van der Eerden [Verwersstraat 3. ] is een langslepende zaak geweest. Van der Miessen heeft zijn gelijk lang volgehouden. Tot in de Raad van State heeft hij geprocedeerd, maar moest uiteindelijk bakzeil halen..

Waar ging het om: In de tuin van Van der Miessen staat nu een garage annex atelier van buurman Jan van der Eerden. Dat is uiteraard erg wrang voor degene die zo graag de tuin had gebruikt waarop bebouwing werd gerealiseerd. Van der Miessen heeft dan ook jarenlang op zijn manier juridisch gevochten om de onrechtmatigheid van die bebouwing aan te tonen.
De geschiedenis
Precair is dat de gemeente aan Van der Miessen in 1975 het hoekhuis Verwersstraat/Beurdsestraat verkoopt. Van der Miessen laat op dat moment bij het College van B&W ! vastleggen dat hij in de tuin mag bouwen. Helaas voor de koper: de gemeenteraad beslist vervolgens anders..
Nog harder voor Van der Miessen is, dat - eerst tijdelijk- buurman Van der Eerden de tuin van Van der Miessen als garage mag gebruiken, later daar mag bouwen en daar tot verbazing van buurman Van der Miessen een garage en atelier laat neerzetten. Van der Eerden koopt in 1982 alsnog de grond die hem aanvankelijk als tijdelijk was toebedeeld en waarvan hij ook het vruchtgebruik had.
De contentieuze Van der Eerden kennende is het een man die ook op historissch vlak nauwgezet te werk gaat. Hij vindt in documenten niet alleen dat de Beurdsestraat altijd al een bebouwing heeft gekend. Sterker nog: Huizen en grotere en kleinere aanbouwen in die Beurdsestraat zijn niet aansluitend op het hoekhuis van Van der Miessen georiënteerd, maar ze staan daar haaks op, ofwel passend in de percellering van die Beurdsestraat. Bovendien is in het saneringsplan van 1958 vastgelegd dat de open plek achter Van der Miessen bebouwd moet worden.

Uitspraak Raad van State [26 maart 1990]: Kleinschalige bebouwing- een standpunt van B&W- wordt in een zitting van de enkelvoudige kamer van de afdeling Rechtspraak erkend.

De grenzen van het toelaatbare zijn niet overschreden, aldus moet Van der Miessen op die zitting aanhoren. Dat de grond [in zijn tuin] onbebouwd moet blijven is op niets gebaseerd. Bebouwing is in overeenstemming met het op 30 oktober 1986 aangenomen bestemmingsplan Zuidwal, aldus de raad van State.

Het laatst mogelijk bezwaar, een beroep bij de Kroon, valt voor Van der Miessen gunstig uit: De Kroon vindt de bebouwing van het achtererf onaanvaardbaar. Maar dan zitten we qua tijdsvak al in de 4e affaire….

4e Affaire: eigen aanbouw afgewezen
Een aanbouw van zijn woonhuis met voordeur in de Beurdsestraat-waarvoor Van der Miessen voorjaar 1991 een plan indient, loopt op niets uit.
Dat plan behelst een dakterras met houten beschutting bovenop een glazen pui. Die pui was gesitueerd krap enkele meters achter de authentiek achtergevel.
Zowel enkele particulieren, onder wie VVD-raadslid Frits Holthuis, en uiteraard architect Jan van der Eerden, als ook de Bond Heemschut en vervolgens ook nog eens de Monumentencommissie wijzen dat plan af. Was dit plan rancune of was het een ambitieuze zet van deze particuliere projectontwikkelaar?
De Bond Heemschut zegt dat die bouw het beschermd stadsgezicht aantast. De commissie stadsschoon vindt de aanbouw ‘grof, wezensvreemd en dominant’ .
En de Monumentencommissie kwalificeert het bouwplan als:’niet passend bij de cultuurhistorische waardevolle omgeving. Het is een samenraapsel van losse elementen’ .

B&W volgen het negatief advies van de Monumentencommissie en wijzen het bouwplan af.

Aan deze affaire gaat namelijk een andere kwestie vooraf. Jaren lang treiterde Van der Miessen buurman Van der Eerden met zijn aversie tegen de bouw van een garage en atelier in de tuin.
Op een gegeven ogenblik zegt Van der Miessen in de hiervoor beschreven 3e affaire, dat hij de garage en het atelier van Van der Eerden zal gedogen als ze hem zijn bouwplan gunnen…..
Op een hoorzitting [februari 1992] wordt hem het afwijzend standpunt van de commissie standsschoon –dat het College van B&W overneemt- meegedeeld. 

Onroerend goedbezittingen
Brugmanstraat 8/ Geert Grotestraat 31 kantoor tuin op 21 are
Dode Nieuwstraat 72
Hinthamereinde 88 huis, erf
Kruisstraat kadastraal G7592 appartement [opslag]
Snellestraat 17A [bedrijfsruimte/appartement]
St.Jozephstraat 11 huis, tuin op perceel H4975 [1 are 80 centiare ]**
Sweelinkcplein [onbekend]
Van Tuldenstraat van 5, 7, 9, 11
Verwersstraat 94,96 winkel, huis, erf, tuin

grond
kadastraal H6226 10 centiare

Reactie Van der Miessen
Van der Miessen reageerde op 14 november 2002 toen deze pagina nog niet ‘de affaires‘ bevatte. Hij vond het toen onzin dat e.e.a. gepubliceerd werd. Hij vroeg zich het nut ervan af.
Het is begrijpelijk dat bepaalde details voor Van der Miessen gevoelig liggen, en om die reden worden ontkend. Van der Miessen: 'Er staan wel tien fouten in.'
Of er over de affaires ook nog een reactie volgt..
© paul kriele, juni 2002/ aangevuld 15 november 2002/2007.

St. Jozephstraat 11

Het pand St.Jozephstraat, waar voorheen uitvaartbedrijf Brouwers was gevestigd. Het pand werd nog lange tijd bewoond door de moeder van de directeur van deze begrafenis onderneming, die inmiddels elders [Julianaplein] een kantoorpand heeft betrokken.
Makelaar [Boumij] Jacques van der Miessen kocht dit pand voor zijn dochter, liet -een deel van- de muur slopen en zette op de plaats een garage. Daar vond men ook nog enige botten die afkomstig moeten zijn van een voormalig protestants kerkhof.
Aan de pui te zien, waar nog twee openslaande deuren zitten voor de begrafenisauto's, zou eertijds een nieuwe snoepwinkel kunnen komen... .

Alsnog sloop historische muur
Drie jaar na de komst van dochter Van der Miessen in het pand St. Jozephstraat 11, is een procedure gestart mbt de muur aan de zijkant van het perceel. Er is een bouwvergunning ingediend om de oude muur, die waarschijnlijk nog toebehoort  aan de protestante gemeente, te mogen slopen. Die gemeente bezat een erf dat tot aan de Zuid-Willemsvaart reikte. Maar rond 1850 in bezit kwam van de paters Redemptoristen. Die orde zette er eerst een klooster en vervolgens ook een kerk neer,
Van der Miessen wil deze muur slopen tbv een nog te metselen nieuwe erfafscheiding. Daairn zou ook een achteringang zijn voorzien. 
situatie eind oktober 2010
Eind oktober 2010 werden de panelen voor een glazen wand aangevoerd. Die panelen komen voor de oude scheidingsmuur van het protestantkerkhof dat daar achter de panden in de St.Jozephstraat heeft gelegen.
De bibliotheek heeft er nog een fietsenstalling op staan die via het bruggetje over de Dieze en dwars door de ingang van de parkeergarage bereikbaar blijft.

St.Jozephstraat: Autoverkeer dat moeizaam de garage binnen kan rijden. De panelen zijn aangevoerd en liggen aan de straatzijde opgeslagen.
De glaswand komt voor de historische muur te hangen, zodat die zichtbaar blijft. foto's © paul kriele, 28 oktober 2010.

situatie juli 2007
Voor bezoekers aan de parkeergarage was het venemanoeurveren om de ingang te vinden De straat wordt ook nog eens door een reeks stads-en transferiabussen gebruikt
St.Jozephstraat 11, pand van de Voormalige protestante begrafenisondernemer Brouwer.  foto's © paul kriele, 19 juni en 6 juli 2007.

situatie augustus 2010
De werkzaamheden door Vermeulenheiwerken.nl, die ter plekke met een kleine heimachine de fundering voor de nieuwe erfafscheiding aan het leggen is.

foto's © paul kriele, 31 augustus 2010.


Na Reactie lezer: demp de Dommel 
27 december 2007
Na de publicatie over de Creatieve Piramide [28 november 2007] reageerde vdMiesen op een bijeenkomst van de Blb. Daar lanceerde hij - namens de ondernemers - een voorstel tot demping kanaal en aanleg van een parkeergarage met daarover een ondiep water. Op de publicatie op Bastion Oranje volgde een ingezonden brief van een lezer: 
....niet zo leuk om dit bericht over het dempen van de Zuid Willemsvaart te lezen! 
Ongeveer 30 jaar geleden in 1979 zat onze aardige makelaar Van der Miessen ook in een inspraakgroep namelijk die van het CDA.
Tijdens een van de inspraak bijeenkomsten was hij voorstander van het dempen van de Dommel tussen Pnem en Zuid-Willemsvaart. Je raad het al: dempen ten behoeve van een parkeergarage! 
Vanzelfsprekend en gelukkig is dat idee niet in het structuurplan terecht gekomen (ook al had B&W toen nog een hoog CDA gehalte).
Maar is hij dan in al die jaren niet wijzer geworden?


Terug naar boven