Ton Hoes [89 jaar] overleden

Printerversie
Gepubliceerd op: 27-11-2013 | Gewijzigd op: 29-11-2013
Op dinsdag 26 november 2013 is Ton Hoes op 89-jarige leeftijd overleden. Hoes, de vader van o.a. Onno en Isa Hoes, is bij ouderen bekend als de directeur /eigenaar van Hoes & De Winter, een zaak in textiel en later luxe meubelstoffen. Dat bedrijf bestond al vanaf 1812 en komt voort uit de handel van de joodse voorouder van de echtgenote van Ton Hoes, Emma Hoes-de Winter, die in 2010 overleed.

Ton Hoes,
*9 maart 1924
 † 26 november 2013.

Het bedrijf is gevestigd geweest in, aanvankelijk Lith, en vanaf 1897 in Den Bosch, onder meer in de Postelstraat en in het Lombardje, de locaties waar zoon Onno de zaak voortzette.

Ton Hoes, zelf oud- Indiëganger, was voorzitter van de stichting Indiëgangers, in welke functie Hoes het initiatief nam voor een gedenkteken aan de Zuiderparkweg, ter herinnering aan de in Indonesië en NieuwGuinea omgekomen Bossche militairen.

Ton Hoes werd geëerd met de koninklijke onderscheiding Orde van Oranje Nassau en met de Thorbeckepenning. Ook was hij drager van het Ereteken voor Orde en Vrede.

Voor Ton Hoes wordt vrijdag 29 november 2013 / 15.45 uur in Crematorium Maaslanden in Vlijmen een afscheidsdienst gehouden.



Afscheidsdienst in Nieuwkuijk

In zijn toespraak ter herinnering aan zijn vader lichtte Onno de vier pijlers toe, waarop het leven van vader Ton rustte.
- Het familieleven voor zijn beide ouders en later voor zijn eigen gezin waarbij, zoals de oudste zoon Harold het aan gaf, zijn aandacht voor het gezin en de liefde jegens zijn vrouw Emma het wel eens moesten afleggen tegen zijn hobbies en de vele bestuursfuncties die hij bekleedde.
Onno noemde Tons liefdevolle verzorging van zijn echtgenote/ hun moeder tijdens haar dementie, die grote indruk op de kinderen heeft gemaakt.
-De tweede pijler was zijn militaire carrière. Ton heeft zich als gewone Dungense jongen, via zijn vrijwillige dienstijd in Nederlands-Indië weten op te klimmen tot reserve luitenant-kolonel. Daar was hij reuze trots op.
--Het sociaal maatschappelijke was de derde pijler in zijn bestaan. Van de bestuursfuncties noemde Onno het voorzitterschap van twee autosportverenigingen. Ook werd vader voorzitter van het orkest Toermalijn, waarbinnen hij klarinet speelde, een van de hobbies, die hij na zijn pensioen weer had opgepakt. 
-Als kamercentrale voorzitter van de VVD steunde hij onder meer jongelui in hun politieke carrière.
-Dan rest nog de zakelijke pijler waarbinnen Ton naast zijn zwager de handelsreiziger was die naar Duitsland, België en Italië reisde om daar inkopen te doen.

In een terugblik die ook Isa gaf, kwamen ook Tons eigenwijze karakter, zijn preciezie, het systematisch werken en zijn doorzettingvermogen naar voren.
Op school behoorde je altijd net een puntje meer dan de beste te halen. Dat was ook een van zijn kernmerken waar hij je op kon duiden. En sportief gezien heeft hij van zijn 70ste tot zijn 81ste elf maal de vierdaagse gelopen en daarvoor- bij de tiende keer] het 'Gouden Kruis' behaald. Over doorzetten gesproken....

Terug naar boven