Eervol requiem in JB-centrum voor Bossche onderwijsvisionair Coen Free

Printerversie
Gepubliceerd op: 29-04-2017 | Gewijzigd op: 29-11-2017

Vrijdagavond 28 april 2017 werd naast het gezin Free met Coens weduwe Ted en dochter Mariel Louise, schoonzoon Gion en zoon Maarten en de kleinkinderen Floris en Evi door circa 500 bij Coens leven en werk betrokkenen, bijgewoond.

De ingetogen, maar ook door Coens muziekkeuze indrukwekkende dienst, werd voorgeqaan door diaken Wladimir Palte. Jo Timmermans sprak een welkom uit, waarin hij onder meer aan gaf dat Coen de regisseur was van zijn eigen leven, maar ook van zijn ziekteproces en deze dienst  tot details heeft geregisseerd.

Timmermans was in doen en denken en in diens positie als inleider van Boschlogie, die door Free ruim 25 jaar geleden werd opgezet, ziin directe partner. Vandaag, 28 april2017, was Timmermans, als directeur /eigenaar van  het Jheronimus Bosch Art Center, waarvan Free adviseur werd, de gastheer. 

De brochure van de Herdenkigsdienst rond Coen Free.

De tere en kwetsbare klaproos was
Coens lievelingsbloem. Symbool
voor hooggevoeligheid en spiritualiteit.

.....................................................................................................

 

Palte, die meer als ceremoniemeester optrad, gaf aan deze bijzondere herdenkingsdienst het enige religieuze accent, afgezien van de katholieke elementen die Free zelf als lid van Broederschap van Onze Lieve Vrouw en groot vereerder van de Zoete Moeder van Den Bosch bezat. Daarom merkwaardig dat niet voor een katholieke requiemmis in de Sint Jan, Coens kerk, werd gekozen.
Zaterdagmiddag 29 april 2017 vindt in besloten kring,  waar ruim 200 gasten voor zijn uitgenodigd, in het crematorium aan de Oude Baan in Rosmalen de crematie plaats.
Dat de herdenkingsdienst in het JB-centrum plaatsvond, deed overigens niets af aan de ingetogen sfeer en de keuze van- de merendeels mechanisch voortgebrachte - muziek van de bijeenkomst in de oude Jacobkerk.  Aan de hand van een compact 'liedboekje' kon men de teksten dan ook rustig tot zich laten komen.

Coen, liefhebber van de sixties en zelf ook wat recalcitrant, nam muziek op van de Beatles , The Rolling Stones, Crosby, Still, Nash & Young,  maar ook van  Bram Vermeulen, Dana Winner en Will Tura.

De Beatles zongen

One day you ’ll look

To see I’ve gone

But tomorrow may rain, so

I’ll follow the sun

One day, you'll know 

Meermalen werden de kwaliteiten en eigenschappen van Free genoemd,die zoals Palte memoreerde  als jongeling in deze voormalige Jacobkerk als misdienaar diende en koorknaap was en die na zijn directeurschap van het KW-1College adviseur werd van Timmermans' Jheronimus Bosch Art Center. Dus terug in de Jacobkerk,  waar Coen een eigen kamer kreeg die zijn naam gaat dragen en waar zoon Maarten altijd welkom blijft,  zoals Timmermans in een persoonlijk woordje, gericht aan Free’s zoon, aan gaf. 

Naast de liedteksten bevatte het herdenkingsboekje dankwoorden van oud-collegae van onderwijsinstellingen, o.a. Jeanette Noordijk en Max Hoefeijzers bestuurslid  van het Consortium voor Innovatie, maar ook zuster Annette Heere directrice en lid van de Raad van Commissarissen van ‘de nonnen van Vught’, zoals Regina Coeli in de volksmond wordt genoemd.

Zuster Heere: ‘Wij waren aangeslagen door zijn fysieke terugslag, toen Coen als lid van de RvC 16 dagen voor zijn overlijden nog een vergadering bijwoonde. Maar tegelijk waren we trots op zijn vasthoudendheid en doorzettingsvermogen, sprak Heere, die haar dank uitsprak  voor de toegewijde en vakkundige wijze waarop hun overleden collega zijn inzet voor het instituut heeft getoond. Annette Heere  die in de vertaling van Regina Coeli, Koningin des Hemels, verwees naar de voorkeur van Free voor die titel koningin. Daarvoor nam hij liever de naam ‘de Zoete Moeder, de oermoeder’.

Heere: ‘Zij heeft hem geholpen bij het doorstaan van zware weg van zijn ziekte’. ‘Coen Free, een man om te blijven waarderen, een mens om nooit te vergeten,’ zo besloot collega-bestuurslid van Regina Coeli haar In Memoriam.


Coen Free bij zijn laatste,  zoals
hij toen zelf aan gaf, openbare optreden
.

foto © paul kriele,  4 november 2016.
..........................................................................


Voor uitgebreide artikelen over de boekpresentatie Crealucion dd. 4 november 2016 en de inhoud zie Crealucion

Wethouder Paul Kagie
sprak namens burgemeester Ton Rombouts die door persoonlijke omstandigheden verhinderd was. ‘Zestig jaar geleden stond je hier als koorlid  en nu een halve eeuw  was je vice-voorzitter  van het JBcentrum.

Je manifesteerde je in de sport cultuur en onderwijs. Je was een topman in ‘Onderwijs Nederland’. Het KW1College is Coens erfenis voor de stad. En van een nog groter betekenis is de talentontwikkeling van de jeugd. Die zoektocht is zijn Heilige Graal dat ruimte biedt tot een optimale ontwikkeling van de jeugd.

Coen manifesteerde op vele terreinen zijn daadkracht. Met scherpe pen zette hij veel initiatieven kracht bij. Voor de uiteenlopende verdiensten is Coen in 1999 uitgeroepen tot Bosschenaar van het jaar, ontving hij in 2006 de koninklijke onderscheiding Ridder in de Orde van Oranje Nassau en werd hem in 2013 de Culturele Stadspenning uitgereikt.

Emotievol, geroerd nam  Kagie met een ‘Vaarwel’ afscheid van deze ongelooflijk verdienstelijk Bosschenaar.

Oud-leerling JKW1-College Osman Çifiç

Treffend en aandoendlijk was de bijdrage van Osman Cifci, PvdA-raadslid  en oud-leerling van het Koning Willem 1College, die Free niet alleen zijn baas noemde, maar ook zijn  voorbeeld en inspiratiebron. Osman vond het een hele eer dat hij op deze gelegenheid op het podium was gevraagd om zijn ervaringen met zijn grote baas met u te mogen delen.

Coen heeft mij ondanks mijn afkomst geaccepteerd. Hij heeft mij de kans gegeven om mijn talent te ontdekken en te ontwikkelen. Ondanks dat ik van het Vmbo op straat was gezet nam hij mij op in de Campus en gaf hij mij de kans te studeren. 

Osman werd door Free betrokken bij panels en debatten. Osman:'Dat was al een hele ervaring voor mij en die eer!
Ik ben op de onderste tree begonnen. Zonder Coens support had ik geen zelfvertrouwen en die persoonlijkheid gekregen die ik nu heb, sprak Osman die uiteindelijk een zelfstandig beroep als belastingadviseur heeft bereikt. 
Toen ik hem indertijd vertelde dat ik raadslid werd. Vroeg Coen [een Knillisman] meteen: Voor welke partij?  Ik zei: de PvdA, waarop hij me sip aankeek. Maar na enkele stille ogenblikken wenste hij mij toch succes.....

'Ik kan geen afscheid van Coen Free  nemen. Ik heb een foto ooit van hem gemaakt  toen hij bij ons thuis op bezoek kwam. Die foto neem  ik altijd mee  op mijn lessen in ‘t land inzake Burgerschapszin'.
Çifiç ontving als enige, door zijn treffende toespraak, een applaus....

Sommige sprekers memoreerden  dat Coen niet bang was voor de dood. ‘Maar  ik ben wel nieuwsgierig naar wat er na komt,‘ zei Coen op zijn sterfbed. Daar had diaken Wladimir  Palte in zijn inleiding op aangevuld; ‘Moge Coen in dat voor ons zo onbekende hiernamaals de rust en vrede vinden’.

 De Dire Straits zongen onder meer:

I got my ticket to heaven

And everlasting life

I got a ride all the way to paradise


Coen Free  ontving in 2013 de stadspenning van
's-Hertogenbosch bij zijn afscheid van het KW1-College.



foto © ellen elemans, 20 juni 2013.
...................................................................................................................



De herdenkingsdienst werd afgesloten met een persoonlijke groet van de aanwezigen  aan Coen Free wiens kist vooraan in het JBcentrum temidden van  talrijke bloemboeketten stond opgesteld.  

Voor een uitgebreide levensbeschriving van Coen Free zie de pagina op Bossche Encyclopedie Coen Free.




Terug naar boven