70 jaar Tennisclub De Pettelaer

Printerversie
Gepubliceerd op: 24-03-2017 | Gewijzigd op: 24-03-2017

Met  onder meer een Toppers Memo, een walking dinner en een Sneaker Gala viert de BTC De Pettelaer  op 1 april 2017 onder het motto 'Bubbels en Bals’ het 70-jarig bestaan. Dan wordt ook het doorde  muzikant /dichter Jan Kersten het clublied ‘Pietje Pett’ gezongen.

’We knokken met z’n allen op de wallen van Den Bosch.

We gooien met z’n allen mooi op tijd de remmen los.

En wat ‘m ander vindt, dat raakt ons lekker nie.

De sport is 1.. de gein is 2…..en d’n borrel nummer 3.

 In een speciaal jubileum magazine  2017 nr. 1 heeft de nestor Piet Lathouwers de geschiedenis  beschreven. Ondanks dat bij een brand in de nacht van 27 op 28 augustus 2011 alle prijzen, op een beker na, foto’ s en andere documenten verloren gingen, schreef  de bouwpastoor Piet  Lathouwers een over 15 pagina’s  tellend ‘BTC De Pettelaer 70 jaar’.

De club of vereniging, zoals Piet Lathouwers  zegt, is aanvankelijk als huurder van het toen al bestaande Bastion Baselaar [*1930], wier complex eigendom was van de gemeente, ontstaan. 

Vijf spelers richtten op 3 maart 1947 de tennisclub De Pettelaar op.
Die vijf waren Jan van Laarschot, Ruud Küppers, Joop Coopmans, Ad Pijnenburg en Wim Hoedemakers.

 
Piet Lathouwers, de auteur van een
15 pagjna's  tellend historisch overzicht van BTC De Pettelaer in het PETTblad.

foto © gerard monté, 28 maart 2002.
..................................................................................................................

Bastion Baselaar verhuisde onder druk van de komst van een stadsgracht in1952 naar De Vliert. ‘De Pettelaar’ bleef in de binnenstad.  Zij betrok ook het clubhuis, een in 1929 opgezet theehuis dat voordien het clubhuis van Bastion Baselaar was.

 De eerste groundsman [seizoen 1960-1961] was de in gemeente-dienst zijnde Bart van Engelen. De tweede  Frans Vervoordeeldonk. Bart was ook barman, maar jaren later, vanaf de tijd van Frans, is er een aparte [echt] paar als beheerder gekomen.

1976 was een cruciaal jaar:  privatisering van de club, een nieuw clubhuis, en er kwamen nieuwe gravelbanen.

De jaren 70 en 80 waren topjaren, de sfeer was uiterst warm, het spelniveau nam zienderogen toe en nergens was de jeugd zo betrokken bij het verenigingsleven als in die jaren.

De jaren negentig  brachten een verandering in de tenniswereld en ook in de club. Er werd meer prestatie gericht getennist. Het aantal toernooien nam toe. De  jeugdtraining kwam centraal te staan. Zelfstandige tennisscholen rezen als paddenstoelen uit de grond. Maar ook de individualisering sloeg steeds harder toe. Steeds meer leden  waar steeds minder bereid  als vrijwilliger iets voor de club te doen.  

 Met de korte zin: ‘Het park: Van pareltje tot vergane glorie’,  vat de auteur de volgende 25 jaar samen. Het werd een  tijd van praten, onbegrip en verloedering door achterstallig onderhoud. De toekomst van De Pettelaer kwam op de tocht te staan. De politiek liet 25 jaar op zich wachten. Zes wethouder lieten deze dringende wens voor een nieuw paviljoen passeren. Voor de betrokken ambtenaar- met een 40- jarig dienstverband- was dit een koppijndossier.

 De Wijkraad Zuid was tegen de komst van BTC De Pettelaer in het Zuiderpakr. Maar uit een eigenhandig gehouden enquête bleek dat 89% van Zuid voor handhaving van de club in het park was.

Op een ontbijtsessie op zaterdag 17 mei 2008 sprak burgemeester Rombouts het verlossende woord: BTC De Pettelaer mocht in het Zuiderpark blijven. 

 
Mic [l.] en Jeroen van de Ven [architect] en
Theo Verhoef [r.] van Bouwbedrijf Van den Bouwhuijsen
.

foto's © paul kriele, 23 oktober 2012 en 10 oktober 2013. 
..........................................................................................................

Lathouwers besluit  zijn breed historisch overzicht met: ‘De gegevenheden van dit moment is een club met een hoog kwaliteitsniveau. Geen gegeven, maar een verworvenheid,  die  zorgvuldig moet worden nagestreefd. Niet obligaat, maar selectief. Binden- betrekken- verbinden. Ingrediënten voor een vereniging om mensen zich ‘thuis’ te laten voelen. Iedereen heeft daar behoefte aan.

 Voor een vruchtbare toekomst ligt hierin voor ons allen de opdracht en verantwoording  om hieraan continuïteit te geven.’



Terug naar boven