Uitgeverij - Brabants Vast Goed -affaire


Terug naar overzicht

Brabants Vast Goed -affaire
Brabants Vast Goed-affaire  [ 20 jaar Juridische strijd
De uiteindelijke nieuwe en luxere versie van het boek, dat geproduceerd werd door ADC-repro.
]
























Neerslag van de politieke en juridische verwikkelingen tussen [eerst wethouder Ton Wagemakers] en vervolgens wethouder mr. Geert Verkuylen met de projectontwikkelaar Jac. Stienstra tussen 1972-1992 wat uitliep in een betaling door de gemeente 's-Hertogenbosch [ overeenkomst tussen burgemeester Don Burgers en Jac. Stienstra met carnaval1992] van Hfl.80 miljoen.

Het boek is te bestellen bij info@bastionoranje.nl voor € 22,45 [ € 19,50+ portokosten].
U kunt het bedrag overmaken op NL48INGB0003491835 met uw naam en adres,  dan wordt  het boek via Post.nl u thuisgestuurd.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Korte inhoud van 'Brabants Vast Goed Affaire': Stilte na de storm rond Brabants Vast Goed

In 1992, is de Brabants Vastgoed-zaak afgerond, bijna 25 jaar na dato van de overeenkomst tussen de gemeente ‘s-Hertogenbosch en Jac Stienstra.Een overeenkomst, die die op 25 april 1971 door de notaris werd bekrachtigd.
In die overeenkomst kreeg de gemeente 30 hectare grond terug van de door Jac Stienstra gekochte grond in het uitbreidingsplan Den Bosch Noord. Later zou in dat plan door een grenswijziging ook delen van Rosmalen Zuid [Noordelijk van de Empelseweg] betrokken worden.

Grondaankopen door Stienstra
Stienstra had in 1969/1970 bij Bossche en Rosmalense boeren - in dat voor Den Bosch zo belangrijke bestemmingsplan - 82 hectare grond gekocht. Maar de Bossche planologen hadden hun ogen juist op dat gebied gericht voor een urgente stadsuitbreiding. In Noord waren nieuwe woonwijken de Buitenpepers, de Reit de Rompert, Haren en de Donk gepland.
De gronden op de Herven, langs de Balkweg en de Reitscheweg kregen in het uitbreidingsplan de bestemming voor onder meer bedrijven, benzinestations en een zieken-en verzorgingshuisDie is inmiddels geupgraded /geface lifted].
.
  De oorspronkelijke 'Dossierversie' die nog een Copyprint- versie was.
 

Onder druk komen partijen [gemeente versus Brabants Vast Goed N.V.] het begin van de jaren 70 tot een overeenkomst. Daarin is vastgelegd dat de door Stienstra in het bestemmingsplan Noord aangekochte grond teruggaat naar de gemeente Den Bosch.
Stienstra op zijn beurt kan 36 hectare kopen op de Herven voor ‘handel en bedrijf’ en enkele terreinen op de Heinis, de Haren en langszij de Bruistensingel. Deze VAB-terreinen waren bedoeld voor ‘Voorzieningen ten Algemene nutte en Bijzondere doeleinden’, vandaar de naam VAB.
Afzonderlijk wordt nog aan Stienstra woningbouw gegund in de Rompert en op Maaspoort.
Opvallend in de overeenkomst met projectontwikkelaar Stienstra is het gemis aan afspraken over planontwikkeling en welke detailhandel: kleine detail of volumineuze artikelen, of A-, B-, C-goederen waaronder auto’s boten en caravans wordt verstaan.
Juist daarover ontstaan later de conflicten.

In 1979 raken partijen nog verder uit elkaar. Het conflict loopt in december van dat jaar uit op een aanvraag tot ontbinding van de overeenkomst bij de rechter waarvoor het College van B&W de raad volledig achter zich krijgt.
Het is de inzet tot jaren lang procederen.

De Onderzoekscommissie o.l.v. mr. Peter Claessen [Rode Boek] schrijft dat tot 1979 de gemeente aan Stienstra geen enkele bouwvergunning had geweigerd. Ook staat er dat in de –eerste - overeenkomst geen afspraken over projectontwikkeling zijn opgenomen. Evenmin had Stienstra een totaalplan ontwikkeld. Kortom de overeenkomst van 1971 was vaag en gaf aanleiding tot uiteenlopende interpretaties.

In dat cruciale jaar 1979 waarin ook het ontwerp- bestemmingsplan De Herven definitief wordt, geeft de stadsadvocaat mr. S. Holla in het heetst van de strijd [najaar 1979] een tweeledig advies:

A. de gemeente kon BVG beschuldigen van wanprestatie aangezien Stienstra niet binnen de gestelde termijn had gebouwd.

B. De gemeente kan de overeenkomst van 1971 opzeggen omdat er een maatschappelijke ontwikkeling valt te constateren ten aanzien van winkelcentra buiten het stedelijk gebied.
Een direct gevolg van de opzegging van de overeenkomst door de gemeente zou kunnen zijn:
een schadeclaim van BVG en het feit dat de gronden uit die overeenkomst teruggaan naar de oorspronkelijke eigenaren/kopers.

Weinig toenadering...
Een ander -ondergesneeuwde - constatering [van de uitspraak van] het Hof was, dat de gemeente Den Bosch onvoldoende toenadering en bereidheid tot overleg had getoond.

Juist in dat conflictjaar 1979 hadden leden van het College en speciale adviseurs bemiddelingspogingen ondernomen en waren er overlegbijeenkomsten ‘sans prejudice’, geweest, dus waarvan nimmer een notulering is vastgelegd.
Het Hof heeft overigens niet aangetoond waarop zij die constatering baseerde...

De gemeenteraad volgt blindelings het eerste onderdeel uit het advies van Holla: het aanspannen van een rechtszaak tegen BVG teneinde de overeenkomst van 1971 op te zeggen. Geen enkel raadslid had overigens de inhoud van het compendium van Holla bestudeerd.

De claim van 224 miljoen
De rechtszaken, de cassaties en de procedures rond de schadeclaims hebben tot 1992 geduurd.
Stienstra’s eis was inmiddels opgelopen tot Hfl. 224 miljoen.
Met carnaval 1992 bood burgemeester Don Burgers [na een lobby door wethouder Hans Dona] in een amicaal onderhoud Stienstra onverwacht Hfl. 80 miljoen aan.

Houding
Stienstra heeft al die jaren van zich af weten te bijten. De gemeente, een overheids-instantie, kon zich niet op gelijke manier waarop Stienstra de publiciteit zocht, verantwoorden.
Met de betaling van de Hfl. 80 miljoen raakte het in een keer stil rond de BVG-affaire.

..............................................................................
Uit de vastlegging door de journalist Paul Kriele, die in de jaren 80 en 90 als redactielid van de toenmalige BLOS, de zaak volgde, werd al in 1992 in een uitgebreid dossier aangelegd.
Dat is dankzij de stimulans en medewerking van Frans van Gaal, en opmerkingen van oud-wethouder voor D66 Jan van Berkom en voormalig chef stadsredactie van het Brabants Dagblad John van Miltenburg, opnieuw [voorjaar 2011] bewerkt. Voor de leesbaarheid van dit chronologisch verslag zijn er verduidelijkende bijlagen over de overeenkomst van1972 [gemeente versus Jac. Stienstra], de grondaankopen door Jac. Stienstra uit de jaren 1969/79 en de gemeentelijke stadsuitbreidingsplannen in Den Bosch- Noord toegevoegd.
Ook de reeks opmerkingen en correcties door oud-wethouder mr. Geert Verkuylen, als Stienstra’s tegenspeler in dit 20 jaar durende conflict, zijn opgenomen, telkens bij het deel waarop ze van toepassing zijn.

In het erg lezenswaardige hoofdstuk ‘Het Politieke Strijdtoneel’ en ‘Tijdgenoten’ komen tal van ‘medespelers, onder wie de in bij Stienstra b.v. in dienst geweest zijnde directeuren Abeelen en Schapendonk en Rosmalense raadsleden [uit de jaren eind 60/begin 70] en een tiental Bossche raadsleden[uit de jaren 80/90] aan het woord.
Dat hoofdstuk politiek strijdtoneel begint al een situatieschets van Stienstra zelf uit diens tijd als inwoner van Nuland [bladencolporteur/verzekeringsagent] en als kortstondig lid van de Rosmalense gemeenteraad. Dat tijdperk [eind jaren 60] loopt door met de intriges die er toen liepen tussen Stienstra en de Rosmalense burgemeester Mazairac. 

Bastion Oranje © november 2011.