Zeven buurtwinkels voor de boodschappen

Gepubliceerd op: 09-11-2026 | Gewijzigd op: 10-11-2026
Zeven buurtwinkels romdom mijn geboortehuis op Orthenseweg 40

Ma Kriele die mijn broer Peter en mij
zelf [nog net geen 5 jaar] fietsen leerden nabij een wel
erg kale verkeersweg die de
Orthenseweg in de jaren 50 nog was.

© foto Nico Kriele,1949

Mijn vader Nico Kriele fotografeerde
al vroeg -in en na de oorlog- zijn gezin.
Later bermerkte wij dat aan de
fotoalbums die hij er op na hield
en die wij Corry, Jeanne en Peter
en ik overnamen [zeg maar plunderden] en voor ons zelf een album samenstelden.

.

Het blok waarin restaurant Metropole en Morrisgarage Hoek in kwam, was nog niet
bebouwd. Evenals later de huizen in de Ereprijsstraat en verlengde Kogelbloemstraat.

Kruideniers,slager, de groentreboer en de Spar en twee bakkers

Mijn moeder die eens in de maand met de fiets naar de stad ging, nam mij als druk baasje altijd mee. Dat gebeurde zo in de meest jonge jaren. Zij zette mij in het fietsstoeltje dat aan het stuur was bevestigd en reed naar de fietsenstalling in de Minderbroederstraat. Daar was achter de etalages van de in december 1928 afgebrande V&D een fietsenstalling aangelegd. Ik herinner mij nog de altijd vriendelijke fietsenbewaker en het knarsen van het witte grint waarop in rijen de fietsen waren gestald.
Tjha… en wat en waar er wat gekocht werd staat mij niet meer bij. Wel dat er, tegen Pasen, door mijn moeder voor mij nieuwe schoenen werden gekocht. Dat was bij Van Boxtel in de Van Noremborghstraat met winkelbaas mijnheer Van Boxtel.
En wat kleren en dergelijke betreft? Daar kan mij de winkel van AF Jansen op de Hooge Steenweg van herinneren. Mijn moeder kocht daar voor mij en mijn broer Peter geregeld broeken en blouses en later ook kostuums en overhemden met bijpassende sokken.
Voor levensmiddelen en vleeswaren was er aan de overkant Op Orthenseweg 5 Adriaan de Wit. Een uitgebreide arsenaal aan kruidenierswaren koekjes en vooraan in de winkel de afdeling vleeswaren. Vergeleken bij tegenwoordig zat dat allemaal in een klein winkeltje gepropt. Mijnheer De Wit stond meestal in de deuropening om de klanten te begroeten. Maar de dames overheerste in het winkelbestand op één uitzondering na. Tot het vaste winkelpersoneel behoorde ook een lange, erg gedienstige man in een bruin schortjas. Bewoners van de Muntel, de Vliert en DuLiwijk behoorden tot de klandizie.
De letters DuLi betekenen Van Dun en Van Liempt. Namen van toenmalige architecten die in de jaren 30 de bouw van de Vogelwijk en de Duliwijk tussen de Orthenseweg en Kogelbloemstraat hebben gerealiseerd.
Er was aan de overzijde van de Aartshertogenlaan nog een kruidenier. Het echtpaar Leo dreef die zaak op de hoek Ackersdijckstraat. Hun zoon Krik Leo had een agentschap van OLA ijs.
Er was ook nog een groenteboer Bolman en slager Engel beiden aan de Orthenseweg ter hoogte van de toegang naar de Vogelwijk. Dichterbij huis de Spar in de Akeleistraat. Maar bij de laatste kwam mijn moeder niet graag. Zij vond de bedrijfsleider niet sympathiek. Zeker toen zij met haar jas een uitgestald potje augurken liet omvallen. En daar over door winkelier Ceelen onvriendelijk werd aangesproken..

Oversteekplaats van de Orthenseweg ter hoogte van de Sileniestraat.
Aan de overkant: rechts op Orthenseweg 1 Bakker Bosch voor brood, gebak en patisserrie.
Op nummer 2 zijn ijssalon en op nummer 3 kruidenier Adriaan de Wit.

foto © Erfgoed, zomer 1960.

Naast Adriaan De Wit zat bakker Bosch op Orthenseweg 1. Bosch stond bekend om zijn patisserie en gebak. Er naast op nummer 3 had Bosch een ijssalon ingericht. Dat was zomers een verleidelijk adres om voor een dubbeltje een ijsje te kunnen halen. Mijn zussen Corry en Jeanne liepen met de kinderen Bosch elke schooldag naar de Mariaschool in de Ruissche Poort.
Aan onze kant zat ook een bakker Van Mulbregt waar wij het brood van hadden. Door hun knecht, die zo vriendelijk was en boog als een knipmes, werd dat brood dagelijks aan huis bezorgd.
Ons zondags ritueel was het naar de kerk te gaan en eens in de maand verplicht biechten. Maar dat sleet toen we wat ouder werden.
Mijn zussen zijn in 1966 getrouwd in de Sacramentskerk en broer Peter in Ammerzoden in de kerk van zijn aanstaande vrouw Annie Fraaije.
Wij kregen in 1953 telefoon. Dat was een noodzaak toen mijn moeder als getrouwde vrouw les ging geven aan lagere scholen in de parochie: eerst als invalster in de Pius X-school en vervolgens aan de Maria Goretti school. Een apart accent in haar tijd als lerares was in 1957. In dat jaar stond mijn moeder in de aangrenzende tweede klas van de Pius-X school terwijl ik in de zesde zat. Moeders laatste waarneming was de start met mijnheer Bonte als de eerste onderwijzers aan de Sancta Maria MAVO aan de Aartshertogenlaan. De school viel onder de congregatie van de zusters JMJ in de Choorstraat.

Opvallend was in die tijd dat een getrouwde vrouw volgens de regels van de katholieke kerk niet mocht werken. Maar het was pastoor Schoenmakers van de Sacramentsparochie die haar als onderwijzeres had gevraagd….
Mijn zussen Corry en Jeanne studeerden aan het CILG, de toenmalige naam voor de Leraren Opleiding Lichamelijke Oefening. Die was gevestigd in de kantoren van stadion De Vliert. Deze opleiding zou later naar Tilburg verhuizen. Mijn broer Peter werd ambtenaar archief zaken bij de gemeente Lith en vervolgens bij de provincie.

Terug naar boven