Sprookjes met Piep & Blaoslust in Casinotuin

Gepubliceerd op: 24-02-2009 | Gewijzigd op: 16-02-2010
Na de Algemene Ledenvergadering van de Kring Vrienden van Oeteldnonk [KVO] voor café M'n Tante in de Korenbrugstraat togen ruim 200 leden en belangstellenden van de Kring Piep & Blaoslust naar de Casinotuin, die met carnaval was omgedoopt in 'sprookjesbos' . Daar werd een - op sprookjes gevarieerde -eenacters vertoond, zoals 'Hans en Grietje, 'Snee[uw]witje en de zeven dwergen' en 'Doornroosje ' en 'Assepoester'. Intussen speelde de phanphare er lustig op los.
Na afloop was er een samenzijn in de Azijnfabriek.


	Na de ALV van de Kring Piep & Bloaslust togen de circa 200 leden van de vereniging, onder leiding van de Philharmonische Phanphare naar het 'sprookjesbos', zoals de Casinotuin was omgedoopt. Daar werden de bezoekers over drie groepen naar drie podia verdeeld. Links boven het vaandel van1874... foto's © paul kriele, 23 februari 2009.

Eerste act, eerste sprookje: 'Roodkapje, oma en de jager'.


Rechts: Sprookje van Hans en Grietje. Roodkapje en grootmoeder, die bij het kleine meisje bewondering oproept: 'Oh wat heeft u grote handen' en 'Oh wat heeft u een grote mond'. foto's © paul kriele, 24 februari 2009.


Dan verschijnt de jager ten tonele en het publiek zingt samen met de als jagers verklede violisten: 'In het bos daar woont een jager..' , wat helemaal niet op de voorstelling aansluit en zo gaat het wel meer die middag, zoals met 'Oh roodkapje waar gaat gij hene, zo alleen..'.	Jager en roodkapje huilen om de dood van oma..die van de jager een slechte appel te eten heeft gekregen. foto's © paul kriele, 24 februari 2009.

Op zoek naar de Prins.
Elk sprookje eindigde met het in beeld brengen van een gevonden schoen die een prinses zou passen. De clou van die zoektocht vond in de Azijnfabriek plaats waar niet een prinses, maar een prins die vanachter de gordijnen opdook, degene was die de schoen paste.

Tweede sprookje: Sneeuwwitje en de zeven dwergen..

Op weer een andere plek speelt zich het sprookje af rond Sneeuwwitje, op carnavalsmaandag Sneewitje geheten... Het publiek loopt achtereenvolgens alle acts langs.
Een van de zeven dwergen [een prins?] wordt verzocht op zoek te gaan naar de prinses die hij eerst niet kan vinden. Maar na aanmoedigingen van zijn broertjes uiteindelijk toch vindt.
Onder het geroep door het publiek 'Kussen, kussen!', moet hij haar kussen en sneeuwwitje ontwaakt.. Maar vraagt zich wie haar gewekt heeft...

foto's © paul kriele, 24 februari 2009.

Derde sprookje: prinses aan het spinnewiel

Al bij de introductie zingt het publiek 'Roosje m'n roosje, maar die frasen worden afgekapt..
Nadat de prinses-aan-het-spinnewiel zich met een naald heeft gestoken, wordt ze belaagd door twee bakkersknechten die elkaar achterna zitten, maar de prinses met hun deegroll raken. Ze valt neer. Consternatie alom.
Maar ook hier weer gilt het publiek : zoenen, zoenen ...en de prinses ontwaakt.
Tijd voor de laatste act en daarna de afmars naar de Azijnfabriek voor iets warms of een borrel..
foto's © paul kriele, 24 februari 2009.

Terug naar boven