Erasmuslezing:mgr.De Korte antwoordt op vraag Roze Zaterdagincident

Rombouts haakte in op het thema van het Erasmusfestival ‘Diversiteit’ wat voor hem na afloop van de lezing door mgr. Gerard de Korte in de Grote  Kerk aanleiding voor hem was terug te gaan naar het incident rond de homogemeenschap  die zich door een –herzien- besluit van bisschop De Korte om in de St. Jan toch maar geen  viering te houden, buiten gesloten voelde.

 Rombouts zei, voor hij zijn vraag stelde, dat hij op die Roze Zaterdag het bijna grootste kippenvel moment had gekregen. ‘Maar welke worsteling  maakte u toen door  en wilt u dat, gezien dat ene woordje homoseksualiteit in relatie tot Erasmus[-festival]  dat nog eens met ons delen ?’ 

De lezing van de bisschop ging overigens in een breed perspectief  mede over de positie van de katholieke kerk, nationaal en wereldlijk, maar dan ook in haar plaats in het maatschappelijk, sociaal en ook politieke leven.
Uiteraard vormden de thema's van het festival- rechtvaardigheid en diversiteit- een rode draad in zijn verhaal. De Korte noemde daarbij ook regelmatig de rol en de verfrissende standpunten Xq1van Paus Franciscus en zijn [Laudatio Si 2015] en de voormalige encyclieken.o.a. Rerum Novarum  en het Tweede Vaticaans Concilie van Paus Johannes XXIII.

Een van de opvallende uitspraken van De Korte was dat de Nederlanders nog nooit zo rijk zijn geweest. Maar daar tegenover staat dat [volgens een rapport] zij leven in angst door onder meer de afslanking van de verzorgingsstaat. 'De verweesde burger [individu] heeft behoefte aan veiligheid, zekerheid en sociale cohesie'.

Ook zei De Korte dat de katholieke Kerk, tenminste in Nederland, minder in Duitsland door de kerkbelasting/Kirchensteuer]een minderheid is gaan vormen. Maar in die middenmoot positie kan zij toch  een rolspelen bijv in de politiek en in het maatschappelijk debat. 
Wereldlijk is nog altijd een op de drie burgers een christen gedoopt, aldus De Korte. 'Maar duidelijk is wel dat de bisschoppen, vergeleken bij vroeger, voorzichtiger zijn geworden met hun uitspraken. Zij geven bijv. geen politieke voorkeur meer aan.'  Ze zullen wel eerst de politieke programma's toetsen. 

	.........................................
	Erasmuslezing in de Grote Kerk door bisschop Gerard de Korte. Links de huidige en de nieuwe voorzitter van de stichting Erasmus Festival Brabant: Ans Buijs en Ton Rombouts. foto's  © paul kriele, 15 november 2017. .............................................................................................

De Korte: ‘Ja dat is natuurlijk een hele spannende tijd voor,mij geweest Al heel lang tevoren was bekend dat Roze Zaterdag  hier zou worden gehouden met volgen dtyaditie ,een oecumenische gebedsdienst.  Ik en de plebaan hebben vroegtijdig tegen elkaar daarover gezegd: Laat die viering, omdat deze [protestantse] gemeente er wat gemakkelijker mee om gaat, in de Grote Kerk houden.

Toen zeiden we uiteindelijk, mede met het feit dat de Sint Jan  toch wel de stadskerk is,  zeiden  we: Het mag in de Sint Jan gebeuren, maar met de garantie dat daar niets de katholieke geweten zou aantasten. Ik had  er ook alle vertrouwen in dat dat zou lukken.  Maar toen dat besluit bekend raakte toen kwam een aantal –het was een minderheid van de priesters en de diakens - in het geweer. Die zeiden:’Bisschop u maakt een fout’.  

 Bij de verontruste katholieken kwamen twee thema’s steeds terug, dat de kathedraal zou worden ontwijd. Op publicaties ging dat gepaard met vreselijke beelden. Voor een deel opgroepen met affiches waarop   twee zoenende mannen die uit een grote  massa opstegen en op de cover ‘Dragqueens in de kathedraal’.  En dat nota bene in dé meest katholieke kerk van Brabant.

En ten tweede dat ik de zegen zou geven. Dus ik kreeg van de verontruste katholieke gemeenschap te horen: ‘Bisschop U gaat ongeordende relaties zegenen’.

Toen heb ik een brief geschreven met Pinksteren om dat te weerspreken. Ten eerste weet ik zeker vanuit  het vertrouwen dat ik heb in de plebaan en in de predikanten dat er niets onregelmatigs in die viering zou gebeuren en ten tweede dat  ik geen ongeordende  relaties zegen, maar  mensen als schepselen van God.’ Maar dat hielp niet.

Het verzet werd  alleen maar groter. Ook door gewetensnood van een aantal  priesters die zeiden dat  ik hen slapeloze nachten bezorgde. Toen kwam ik in een hele moeilijke situatie.  Toen ging  ook nog een deel van het personeel, zoals priesters en diakens, als medewerkers van de bisschop, dat ging protesteren. Toen heb ik dat besluit  teruggetrokken. Maar daarbij kreeg ik een ander probleem.

Ik heb er wel bij gezegd dat ik wil wel zoeken naar een andere weg om te blijven werken aan een meer inclusieve kerk, waar homoseksuele mensen zich ook thuis voelen. ‘

Tussendoor zegt De Korte: ‘Kijk het grote probleem is dat homoseksualiteit en de vrouw in het ambt alle christelijke kerkfamilies doen verscheuren.  Dat geeft steeds grote spanningen.

 Ik zei: Ik ga zoeken naar een weg om rond dit thema verder te komen en op een manier die niet polariseert.
Daarop noemde de bisschop zijn gesprek in oktober j.l. met de werkgroep van Katholieke homopastores. En dat hij hen ook gevraagd heeft om mee te kijken en hem hierin te helpen.

De avond wetd opgeluisterd door The More Gospelsingers olv Joany Muskiet met aan de  piano Ivo Stuivenberg.  foto © paul kriele, 15 november 2017. ....................................................................................

 Conclusie: ‘Achteraf gezien had ik moeten blijven weigeren om de gebedsdienst in de St. Jan te houden. Ik kwam pas later met de idee om op die dag wel in de kathedraal met hen een gesprek te moeten plannen met bijv. 50 vertegenwoordigers van homoseksuele groepen’.

 Daarop noemt De Korte het voorbeeld van kardinaal Tobin van New York die heeft in diezelfde periode [los trouwens van de carnavalachtige dag]  in zijn eigen kathedraal100 homoseksuelen heeft uitgenodigd en daar met hen de eucharistie heeft gevierd. Dat was gewoon in een rustige-setting.  Er gebeuren namelijk altijd wel dingen die in de katholieke visie op goed en kwaad niet kunnen.’

 Dat is een beetje de spanning waarin ik gezeten heb. Het heeft heel veel commotie veroorzaakt en ik heb er ook een paar slechte weken van  gehad. En ik denk andere mensen ook.

Maar goed, achteraf gezien ben je altijd wijzer dan vooraf. Maar mijn lijn is altijd wel gebleven, ik probeer  toch een weg te zoeken.

 ‘Kijk, dat is het probleem: elke parochie heeft homoseksuele gelovigen en hoe doen we dat nou?  Hoe redden we het als Kerk, zeg ik wel eens. Door er niet over te praten en door veel te gedogen. Zo gaat dat hier. In alle parochies in de stad en in het bisdom  zijn er homoseksuele mensen die gelukkig nog bij de kerk betrokken willen zijn omdat ze in God geloven en tegelijkertijd praten we er maar niet over En worden gedoogd.  Dat is eigenlijk een oplossing die geen oplossing is.

Maar van de andere kant er zitten er hele oude wortels aan die discussie. Het gaat terug naar de bijbel. Het is niet voor niets dat er godsdiensten zijn die grote moeite hebben met homoseksualiteit.  In de katholieke visie heerst de scheppingsorde. Maar wat is dat nou die scheppingsorde?  Een aantal katholieken vinden daarin nog  steeds hun  houvast .

In die spanning zit en zat ik dus. ‘

Lees ook het artikel van 21 juli 2017 : De Korte nog eens over Roze Zaterdag. 



Terug naar boven